Συνολικές προβολές σελίδας

Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2012

Δεν Ξεχνάω Ποτέ την Εύα Μπράουν


Heartbreak Hotel / Αιώνιες Αγάπες ή Όλα Στα Κάρβουνα

[ Δύο φορές το μήνα, η ποιήτρια Γλυκερία Μπασδέκη προσφέρει στους αναγνώστες μας ένα κείμενο-παραγγελιά. Το γράφει ύστερα από ανάθεση εκ μέρους του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη, ο οποίος της ορίζει τον τίτλο και δίνει κάποιες τεχνικές οδηγίες. Τα κείμενα, μετά την ολοκλήρωση των αναρτήσεων στο Bookspotting, θα εκδοθούν από γνωστό οίκο των Αθηνών.  Ο τίτλος του τόμου θα είναι Επίσης, θα παρουσιαστούν στην εκπομπή Radio Bookspotting, ραδιοσκηνοθετημένα από τον συνεργάτη μας Roger Mexico ]



Δεν Ξεχνάω Ποτέ την Εύα Μπράουν

Πάντα ήσουν η πιο Ξανθιά και η πιο Πάρε με και Κάνε με ΄Ο,τι θέλεις Μωρό μου και η πιο Άσ’ τους να λένε Γατούλη μου – σε ζηλεύουν γιατί μπήκες στην Πολωνία κι είσαι όμορφος σαν πόλεμος αστραπή. Σε θαύμαζα γιατί στέφθηκες Μις Αμεριμνησία 1945 και δεν είχες ίχνος κυτταρίτιδας. Επειδή έκανες τα καλύτερα πάρτι σ’ όλο το Μπερχτεσγκάτεν κι οι στάχτες σου πλύθηκαν στον ΄Ελβα. Γιατί ήσουν πιστή σαν Γερμανικός Ποιμενικός και γλυκιά σαν σκωτσέζικο τερριέ. Γιατί άκουγες τις σειρήνες στο κεφάλι Του και δε φοβήθηκες. Γιατί ήπιες χαρωπή το κυανιούχο κάλιο και λάτρευες όλους τους αδελφούς Γκριμ.
Είναι δίπλα. Τους ακούς – δεν τους βλέπεις. Στα πεντακόσια μέτρα. Οι κόκκινοι που θέλουν να σας χωρίσουν. Οι παλιοζηλιάρηδες. Οι παλιομπολσεβίκοι. Οι ήρθα να σε απελευθερώσω σώνει και καλά ξανθιά τσουλίτσα. Δε φοβάσαι. Η Γκέλι Ράουμπαλ κι η Ρενάτε Μίλερ σού άδειασαν τη γωνιά. Η Βαγκνεροχήρα και η Λένι πήραν πόδι. Εσύ, μόνον εσύ τώρα. Είναι ολοδικός σου. Του κρατάς το χέρι και Του λες Είμαι η Γερμανία και Θέλω να με Σώσεις. Του λες, Στα Μάτια Σου Λάμπει η Νύχτα των Μεγάλων Κρυστάλλων και Πεθαίνει η Βαϊμάρη. Του λες, Είσαι  Όμορφος σαν Νυχτερινό Πογκρόμ και Τρυφερός σαν Ευθανασία. Φοράς το μαύρο ταγιέρ, τις πέρλες και Τον παντρεύεσαι. Εσύ. Η κόρη του Φριτς και της Φραντσίσκα, υδροχόος με ωροσκόπο ψάρι που κουτσοτελείωσες το λύκειο και σε κουτούπωνε ο Χάινριχ Χόφμαν. Η λευκότατη δεσποινίδα με τα γαλάζια ρίγη. Η πιο κατεχόμενη μες στις κατεχόμενες. Η ερωτευμένη χαζούλα κάνει τα πρώτα της βήματα προς την αθανασία με οκτάποντα Ferragamo – δώρο γενεθλίων.
 Η Φράου Γκέμπελς, η Φράου Χόχσμιντ, η φροϋλάιν Τράουντλ Γιούνγκε είναι έτοιμες για την τελευταία Κενινγκινζούπε της ζωής τους. Λάμπεις γιατί πάντα έλαμπες κι επειδή σε λίγο θα πεθάνεις. Στο σαλέ Μπέργκχοφ σού είπε ότι στα μάτια σου βολτάρει η Βέρμαχτ και ακυρώνονται οι Βερσαλλίες. Στην οστέρια Μπαβάρια σου ψιθύρισε πως στα πόδια σου ανοιγοκλείνουν οι γέφυρες του Ντάντσιχ. Καρότα, ρέβες, σέλινο, τριμμένα αμύγδαλα, μοσχάρι νουά, κρόκοι αυγών, αλάτι, μοσχοκάρυδο, φρυγανισμένο ψωμί. Ένας πηχτός λευκός άρειος ζωμός, η σούπα της Βασίλισσας σερβίρεται καυτή. Η χοντρο-Γκούντρουν σπαράζει στην κουζίνα. Τρως με όρεξη – αυτή η Πετάτσι πολύ λαϊκιά, να της περάσουν τριχιά στο γουρουνολαιμό, λες και γελάς. Ο ντι τζέι σαμπλάρει Στράους. Οι πολυέλαιοι τρίζουν. Οι Κυρίες Επί Των Τιμών κάνουν ό,τι κάνεις. Αυτός που σε αποπλάνησε όπως το γερμανικό λαό σε κοιτάζει με λατρεία.
Moet et Chandon, τρούφες, κονιάκ. Όλοι αποσύρονται διακριτικά – just married στα υπόγεια της καγκελαρίας. Σε λιγότερο από σαράντα ώρες θα γίνεις μπλε. Θα είναι τρεις και εικοσιοκτώ μετά μεσημβρίας. Δυο λεπτά μετά θα σε ακολουθήσει ο Ώριμος Κύριος με το Αστείο Μουστάκι. Με κρότο. Όπως πάντα. Άξεστες μπότες που περπάτησαν στο Βόλγα θα σπάζουν κλειδαριές. Βαριές προφορές θα ψάχνουν να σε βρουν, Δεν, δεν, ποτέ δε θα σε βρουν μικρή Εύα. Θα είσαι κοσμική σκόνη μέσα σε κρατήρα από βόμβα και μαύρη ντάλια. Στο κεφάλι σου θα χορεύουν τελικές λύσεις και συσχετισμοί δυνάμεων. Θα είσαι υποχρεωμένη να παραδεχτείς ότι όλα συνεχίζονται καθώς θα γλιστράς μαλακά στην άβυσσο κρατώντας Του το χέρι.
Χρόνια μετά θα σε λατρέψουν. Σε στοές και ταράτσες. Σε μονόκλινα και δίκλινα. Στα περίχωρα της Βόννης και στο κέντρο της Αθήνας. Θα είσαι η Santa Simplicitas και η Αγία Γερμανία. Στη θέση της εικόνας σου θα ζωγραφίσουν μια απρόβλεπτη βιόσφαιρα.






Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2012


heartbeak hotel

Heartbreak Hotel / Αιώνιες Αγάπες ή Όλα Στα Κάρβουνα
         
[ Δύο φορές το μήνα, η ποιήτρια Γλυκερία Μπασδέκη προσφέρει στους αναγνώστες μας ένα κείμενο-παραγγελιά. Το γράφει ύστερα από ανάθεση εκ μέρους του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη, ο οποίος της ορίζει τον τίτλο και δίνει κάποιες τεχνικές οδηγίες. Τα κείμενα, μετά την ολοκλήρωση των αναρτήσεων στο Bookspotting, θα εκδοθούν από γνωστό οίκο των Αθηνών.  Ο τίτλος του τόμου θα είναι Επίσης, θα παρουσιαστούν στην εκπομπή Radio Bookspotting, ραδιοσκηνοθετημένα από τον συνεργάτη μας Roger Mexico ]


Όχι, ποτέ δεν δόθηκα στον Ζίζεκ!

Δεν ήξερα τι θέλει η Ελλάδα, δεν ήξερα τι θέλει η Ευρώπη – οι συλλογικές μυθοπλασίες και η προφανής ανοησία των οικονομικών προβλέψεων δεν με αφορούσαν. Έδωσα μια απαλή αγκωνιά στη Ρένα Δούρου και τον πρόλαβα στην έξοδο. Και τον κοίταξα βαθιά στα μάτια. Και τον έπιασα απ’ το μπράτσο. Και του είπα: Θέλω να μου σβήσετε τις αναμνήσεις Σλαβόι και να έχουμε Έτος Μηδέν και να γίνετε Ο Άγγελος Που Χτυπά Τις Χορδές Της Κιθάρας και να βλέπουμε μαζί τελεμάρκετινγκ και να μου μιλάτε για υποκειμενικότητα και επανάσταση και ουτοπία και όπερα και να με ταξιδεύετε από λέξεις σε λέξεις και να σας δίνω Αυτό Που Δεν Έχω και να διώξετε αυτή τη Μις Μπικίνι που παντρευτήκατε και να με διαγράψετε και να με φυλακίσετε και να με εξορίσετε και να με εκκαθαρίσετε και να με ενομοιοκαταλήξετε και να με ερρυθμολογήσετε και να με ελλυρικοποιήσετε και να με ενστιχώσετε – εγώ το μόνο που θέλω είναι να έρθετε μαζί μου στον Μπάμπουρα στα Πετράλωνα να σας διαβάσω ένα ποίημα που έγραψα για σας.
Και μου χαμογέλασε. Και με οδήγησε στην έξοδο. Και μου είπε: Δεν καταλαβαίνω τίποτε απ’ όσα μου λέτε αλλά κι εγώ σας ξεχώρισα γιατί Τα Μάτια Σας Λάμπουν Σαν Εκατό Σχολές Τέχνης και μέσα στο κεφάλι σας κατοικεί το μικρό γράμμα α και γιατί είστε φτυστή η Ναντέζντα Αλληλούγεβα και η Παρισούλα Λάμψου και γιατί το γέλιο σας είναι πρωινό γκουλάγκ  και νιτρώδες οξείδιο και γιατί δεν φταίω εγώ που ο βλάκας ο Γιακώβ έπεσε πάνω στα ηλεκτροφόρα και γιατί ξέρετε απέξω κι ανακατωτά Τα Ονόματα Του Πατρός και γιατί αγαπάτε όσο κι εγώ τον Τζωρτζ Μπεστ και γιατί από έρωτα θα μαζεύατε εκατόν δύο τόνους κάρβουνο και γιατί ξέρετε τον  Κενώ στη μετάφραση του Κυριακίδη και γιατί όταν νυχτώνει πάντα μελαγχολώ και γιατί (μα τον Λακάν μου και τον Πολ Ποτ μου!) πολύ θα ήθελα να πιούμε μαζί ένα ρακόμελο στου Μπάμπουρα.
Η Πειραιώς ανοιγόκλεινε σε χίλια πλατώματα κι ήταν όλη Εκείνος. Περπατούσαμε αγκαζέ. Έξι λοξοί στοχασμοί πετάχτηκαν απ’ το ισόγειο του Μουσείου Μπενάκη – βάλαμε κι οι δύο τα γέλια. Ήθελα να του πω ότι μ’ αρέσει η Κυβερνητική και τα λυκόσκυλα, ότι δεν ξυρίζω τις γάμπες μου κι ότι στα όνειρά μου τον φωνάζω Salvatore. Ήθελα να του πω ότι είμαι μια Ευρωπαία με ασιατικές αξίες κι όταν αγαπάω γίνομαι η Πρώτη Εργάτρια, και η Πρώτη Αγρότισσα και η Πρώτη Υψίφωνος και η Πρώτη Κηπουρός  και η Πρώτη Μαγείρισσα και η Πρώτη Ποιήτρια. Θα μου διαβάσεις εκείνο το ποίημα;  – με αιφνιδίασε περνώντας σ’ έναν ανοίκειο  ενικό. Κοκκίνισα σαν την Κρονστάνδη – άκου, του είπα, αυτό είναι :

ΒΟΡΡΟΜΕΙΟΣ ΚΟΜΒΟΣ
Σα χύτρα δανεική, σα μαριονέτα
Σαν ατοπία και του ίχνους πιρουέτα
Εγώ η Άλλη στο επέκεινα πετώ
Κι ό,τι σου δίνω ν’ αρνηθείς εκλιπαρώ

Κόβεις τον έναν –δε χαλά η αρμαθιά
Πιάσε με, φίλα με ,αγάπα με βαθειά
Ανκόρ, ανκόρ μέχρι να εννοηθώ
Και σα γκουλάγκ ψηλά ν’ αναληφθώ

Δε φτάσαμε ποτέ στου Μπάμπουρα. Δεν καθίσαμε στη γωνία δεξιά, πίσω απ’ τον μπουφέ. Δεν χρειάστηκε να του τραγουδήσω την Τρίτη Διεθνή, ούτε να του μιλήσω για το διχασμένο υποκείμενο και τη Μεγάλη Εκκαθάριση του χίλια εννιακόσια τριανταέξι. Τίποτε δε χρειάστηκε. Καθίσαμε σ’ ένα παγκάκι. Ολομόναχοι στην έρημο του πραγματικού. Αμίλητοι, βουρκωμένοι, ήσυχοι. Κανένας δεν ρώτησε. Κανένας δεν απάντησε. Όλα έμοιαζαν μικρές αυτονόητες αλήθειες κι Αυτός ΄Ελαμπε ΄Ησυχος Σαν Μια Υπόσχεση Παραδείσου Επί της Πειραιώς .
Εκείνο το βράδυ δεν δόθηκα στον Σλάβοι Ζίζεκ. Εκείνο το βράδυ, δηλαδή προχθές, δόθηκα σ’ έναν άντρα που τον έλεγαν Salvatore  Φορούσε ένα μακό μπλουζάκι που έγραφε Occupy Europe – λίγο πριν ξημερώσει με πήρε στην αγκαλιά του και μ’ ένα αχ πετάξαμε πάνω απ’ τη Λιουμπλιάνα, πάνω απ’ την Αθήνα, πάνω απ’ τη βομβαρδισμένη Ευρώπη που κοιμόταν. 

Γλυκερία Μπασδέκη                                                                         
         



Σάββατο, 2 Ιουνίου 2012

Heatbreak Hotel [νέα στήλη]


Heartbreak Hotel / Αιώνιες Αγάπες 
ή Όλα Στα Κάρβουνα

[ Δύο φορές το μήνα, η ποιήτρια Γλυκερία Μπασδέκη προσφέρει στους αναγνώστες μας ένα κείμενο-παραγγελιά. Το γράφει ύστερα από ανάθεση εκ μέρους του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη, ο οποίος της ορίζει τον τίτλο και δίνει κάποιες τεχνικές οδηγίες. Τα κείμενα, μετά την ολοκλήρωση των αναρτήσεων στο Bookspotting, θα εκδοθούν από γνωστό οίκο των Αθηνών.  Ο τίτλος του τόμου θα είναι Επίσης, θα παρουσιαστούν στην εκπομπή Radio Bookspotting, ραδιοσκηνοθετημένα από τον συνεργάτη μας Roger Mexico ]





Ερωτευμένη με τον Κιμ Ιλ Σουνγκ,
ακούω πάλι Ντύλαν

Τώρα που Σας αγαπώ είναι εφτά και τέταρτο. Έχω αίμα στα μάτια μου και θα έρθουν να με προσκυνήσουν. Τον Απρίλη  του 1994 ξαναδάκρυσα αίμα στον Άγιο Φανούριο Αργυρούπολης και τον Μάιο του 2009 στην Αγία Παρασκευή της Φλώρινας. Ένα χελιδόνι φάνηκε στον ουρανό, ένα νέο αστέρι λαμπύρισε κι ένα διπλό ουράνιο τόξο κάθισε στα μαλλιά μου. Μετά άρχισα να πλημμυρίζω κι όλοι κατάλαβαν πως Σας αγαπώ βαθειά και είμαι το κορίτσι Σας. Κι ένας απ’ το πλήθος φώναξε πως είμαι Αγία, κι όλοι άρχισαν να με φιλάνε. Και Σας σκεφτόμουνα τόσο πολύ κι ήθελα να πω σε όλους ότι Εσείς με κάνετε και δακρύζω γιατί είστε Ο Ένδοξος Στρατηγός που Κατέβηκε από τον Παράδεισο και Το Φωτεινό Αστέρι από του Νυν έως του Αιώνος και Ο Πάντα Νικηφόρος Διοικητής με  τη Σιδερένια Θέληση  και ότι τα έχουμε και με φωνάζετε Μικρή Δυτική Σειρήνα που Ξυπνάς Κάθε Πρωί την Πιονγκγιάνγκ και είστε πολύ αρρενωπός και αθάνατος  και Σας ζηλεύουν όλοι.   
Στάζω και σας αγαπώ Κιμ Ιλ Σουνγκ. Σας αγαπώ από τότε  Σας είδα να γδέρνετε τους Ιάπωνες και διάβασα τα πολιτικά Σας κείμενα απ’ τις εκδόσεις Στοχαστής. Σας αγαπώ γιατί είστε ο Γενικός Γραμματέας του Κόμματος των Εργατών Κορέας και πολύ καλός άνθρωπος και όμορφος και κομμουνιστής και δεν πεθάνατε ποτέ. Μόνον Εσάς πιστεύω και καλά κάνετε που είστε αυστηρός, έτσι πρέπει, έτσι, δεν καταλαβαίνουν αλλιώς οι ιμπεριαλιστές – εμένα ν’ ακούτε Πατερούλη που είμαι η πιο πιστή κι η πιο ανάσκελα και τρέχει αίμα απ’ τα μάτια μου γιατί Σας σκέφτομαι συνέχεια. Και ξυπνάω πολύ πρωί και πηγαίνω στο Στάδιο Της Πρωτομαγιάς και στο Μέγαρο Επιμόρφωσης Λαού και στη Μεγάλη Αψίδα του Θριάμβου και είμαι κυρία του εαυτού μου και του πεπρωμένου μου και Σας ποθώ. Κι ένας αναγεννημένος χριστιανός από τη Μινεσσότα τραγουδάει συνέχεια στο κεφάλι μου και λέει
Hey, hey, babe, I got blood in my eyes for you
 Hey, hey, babe, I got blood in my eyes for you
 I got blood in my eyes for you, baby

και 
I    don't    care   what   in   the   world   you   do
και μην τον πειράξετε Σας παρακαλώ γιατί τον φωνάζουν Μπομπ κι είναι καλό παιδί και τον άφησε η γυναίκα του κι έχει Χριστούγεννα στην καρδιά και θέλει να Σας γράψει πολλά τραγούδια. Στα Αγγλικά.
Τώρα που σας αγαπώ πετάω μ’ ένα Τουπόλεφ πάνω απ’ τους ανθισμένους αγρούς κι έχουν σταματήσει οι πλημμύρες και κανείς δεν πεινάει και βρέχει ρύζι απ’ το πρωί και το σιτάρι ψήλωσε κι ορκίζομαι στο Σφυρί και στο Δρεπάνι και στο Πινέλο πως δε θα σταματήσω ποτέ να Σας λατρεύω. Εσείς θα με πάρετε αγκαλιά και θα πάμε στο Ριουγκιόνγκ που ’χει μεγάλα κρεβάτια και τηλέφωνο και ζεστό νερό και εκατονταπέντε ορόφους και θα μου πείτε Είσαι Όμορφη και Υπάκουη σαν τον Τριακοστό Όγδοο Παράλληλο και Τα Μάτια σου είναι Φώτα στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Σουνάν και Τρέμεις σαν Συκώτι Αιχμαλώτου το Πενηνταδύο και μετά θα φιληθούμε στο στόμα με γλώσσα και δεν θα υπάρχουν φονιάδες των λαών αμερικάνοι και παγκόσμια τράπεζα και συμβούλιο ασφαλείας και κακοί νότιοι – όλοι θα χαθούν Κιμ αγάπη μου, όλοι θα το σκάσουν να σωθούν απ’ την Ιερή Οργή σας Αιώνιε Ηγεμόνα της Καρδιάς μου   κι εγώ θ’ αρχίσω πάλι να φωσφορίζω  και να δακρύζω αίμα.
Ακούστε, ακούστε τι ωραία που τραγουδάει μέσα στις αρτηρίες μου ο αναγεννημένος, ακούστε Αγαπημένε μου πως στάζει αίμα – τον βάφτισαν Ρόμπερτ Άλεν κι έχει τέσσερα παιδιά. Ένα κορίτσι τον ρωτάει αν μπορεί να περιμένει λιγάκι αλλά αυτός όχι, δεν μπορεί να περιμένει γιατί της έχει δώσει λεφτά και τρέχει αίμα απ’ τα  μάτια του – μην τον πειράξετε Υψηλή Ενσάρκωση της Επαναστατικής Συντροφικής Αγάπης και  Φωτεινέ σαν Υπόγεια Πυρηνική Δοκιμή, αφήστε τον, Κιμ αγάπη μου, αφήστε  τον να κάθεται πάνω στη στέγη  και να μας τραγουδάει 
Hey, hey, babe, I got blood in my eyes for you
 Hey, hey, babe, I got blood in my eyes for you
 I got blood in my eyes for you, baby
I    don't    care   what   in   the   world   you   do

αφήστε τον γιατί είναι καλός κι όταν τον ακούω Σας αγαπώ ακόμα πιο πολύ και γίνομαι μια μικρή μπαλίτσα ρύζι που τρέχει μέσα στα κόκκινα χωράφια και μετά τη σηκώνει το αεράκι και μπαίνει απ’ τ’ ανοιχτό παράθυρο κι εσείς την αρπάζετε κι αρχίζετε να παίζετε σαν μικρό παιδί έξω απ’ την καλύβα. Δίπλα στον Άγιο ποταμό Ταεντόνγκ.
Μετά θα είναι πάλι  εφτά και τέταρτο και θα Σας αγαπώ όπως τώρα. Ένα χελιδόνι θα φανεί στον ουρανό. Ένα νέο αστέρι θα λαμπυρίσει κι ένα διπλό ουράνιο τόξο θα καθίσει στα μαλλιά μου. Θα μου δώσετε το τελευταίο φιλί, θα μου ψιθυρίσετε  Είσαι Γενναία σαν Πολιτιστική Επανάσταση και θα τους αφήσετε να με πάρουν. Η Πιόνγιανγκ θα σβήνει τα φώτα της την ώρα που θα δακρύζω το τελευταίο αίμα . Ο αναγεννημένος χριστιανός θα συνεχίζει  
Hey, hey, babe, I got blood in my eyes for you

  – τα μάτια μου θα σφυρίζουν την  Αιώνια Δόξα της Αγάπης.


Δευτέρα, 21 Μαΐου 2012

Ο Ελευθέριος Ανευλαβής μεταφράζει Finnegans Wake


Ο Μονόλογος της Φυλλολίφυ 
στην «Αγρύπνια των Φίννεγκαν», 
του Τζέιμς Τζόυς.
  
«Μιφλάει η Φυλλολίφυ... Να με αγαπονεροθυμάσαι... Τέλος, ξανά». 



Η ταλάντωση του εκκρεμούς της ζωής φθίνει. Το ταξίδι, μέσα στη χαοτάξη της Αγρύπνιας που είναι η ίδια η ζωή, πλησιάζει στο τέλος του. Ο παράξενος χαοτικός ελκυστής έχει εμφανιστεί στον χώρο των φάσεων, τον πολυδιάστατο φανταστικό χώρο του χάρτη της τροχιάς της Αγρύπνιας. Δεν είναι ο συνηθισμένος ελκυστής μιας φθίνουσας ταλάντωσης, Είναι ο παράξενος χαοτικός ελκυστής σε έναν κόσμο πολλών βαθμών ελευθερίας, ο οποίος κινείται, διαγράφοντας τροχιές, σε όλες τις πραγματικές και φανταστικές διαστάσεις. «όταν βγαίνουμε έξω προς όλες τις κατευθύνσεις στην Οδό Βατερλοθαυματοχώρας[1]: when we go out in all directions on Wanterlond Road (FW 618:21-22). 
Οι δύο κόσμοι, οι ζωές της ΑΛΠ (Άννα Λίβια Πολληόμορφη), που τώρα έχει το όνομα Φυλλολίφη και του ΝΟΚ (Να Ο Καθένας), των πρωτεϊκών πρωταγωνιστών της Αγρύπνιας,  έλκονται από τον ελκυστή οριακού κύκλου, καθώς οι τροχιές της ζωής τους κυκλώνουν στην επιφάνεια του χαοτικού παράξενου τόρου-ελκυστή, (ο τόρος έχει το σχήμα σαμπρέλας), περνώντας με επαναληπτική ανάδραση, ξανά και ξανά από τα ίδια σημεία, σε μια πορεία προς το χάος, εξαρτώμενη από τις αρχικές συνθήκες. «Συνεπώς, εμείς ζήσαμε σε δύο κόσμους... το ξεκίνημα κερδίζει το παιχνίδι: Hence we've lived in two worlds... Innition wons agame» (FW 619:11, 614:17-18)»
Στην καρδιά του παράξενου χαοτικού ελκυστή πάλλει το μιγαδικό (φανταστικό και πραγματικό) σύνολο της κλασματικής αυτοομοιότητας, που με καθαρότητα μαθηματική εκφράζει τη βαθύτερη δομή του φυσικού κόσμου. Το μέρος  περιέχει το όλον, του οποίου αποτελεί μέρος. Ένα ολομερικό, αυτοόμοιο σύνολο. Ένα ολόγραμμα της χαοτάξης του χαόκοσμου της Αγρύπνιας και του κόσμου μας .  «Όταν ένα μέρος τόσο μικρό κάνει τη δουλειά για το όλο[2] γρήγορα μαθαίνουμε να χρησιμοποιούμε ένα ολογιακομματάκι[3]: When a part so ptee does duty for the holos we soon grow to use of an allforabit.» (FW 18:36, 19:1-2).

Η ονειρική νύχτα της Αγρύπνιας τελειώνει. Η μέρα αχνοφέγγει. Ο ταξιδευτής
του χαοτακτικού σύμπαντος της Αγρύπνιας, ο ΝΟΚ,  είναι ξαπλωμένος δίπλα στην γερασμένη, πια, συνταξιδιώτισσα γυναίκα του ΑΛΠ.  Ο άντρας και η γυναίκα έχουν διαχωριστεί.  Αυτός και αυτή είναι τώρα μόνον ο εαυτός των. Σε όλη τη διάρκεια του μονολόγου εκείνος μένει ακίνητος στο κρεβάτι.
Στον βαθύ ύπνο, λίγο πριν το ξύπνημα, όπου τα όνειρα είναι πιο  ζωντανά, η ΑΛΠ γράφει  το τελευταίο της γράμμα. Το υπογράφει ως «Ανναστοργική Λιβιοκαθαρή, Πολυμικροόμορφη[4]: Alma Luvia, Pollabella» (FW 619:16).   Ο εξομολογητικός μονόλογος που ακολουθεί θα την καθαρίσει (Λιβιοκαθαρή) από τη βρομιά της ζωής. Ανανεωμένη, κεκαθαρμένη, η Πολυμικροόμορφη θα παραδοθεί στον ωκεανό πατέρα του αιώνιου τέλους.
Το τέλος του ΝΟΚ, το τέλος και των δυό τους πλησιάζει. Ο χρόνος τους
σχεδόν τελείωσε. Για μια στιγμή, η ΑΛΠ, ονειρεύεται την κηδεία του. «Η φινχαζοκηδεία [5] του θα κρυφολάβει παρακαλωχώρα[6] την φρικοέκτη[7] ώρα σημεροτρίτη[8]. His fooneral will sneak pleace by creeps o'clock toosday.» (FW 617:20-21).     
Όμως, αυτός που είναι θαμμένος κάτω από τον λόφο του Χοθ είναι ένας
άλλος. «Αυτός είναι ένας άλλος αυτός που είναι θαμμένος  κάτω από τον λόφο του χοθ[9]: He is another he what stays under the himp of holth..» (FW 619:11-12). Ο Φινν Μακ Κουλ, ο μυθικός ήρωας της Ιρλανδίας, που στην Αγρύπνια ταυτίζεται με τον ΝΟΚ.   
Εδώ, δίπλα της, βρίσκεται ο άλλος, με το πραγματικό του όνομα, Αγρυπναυτιάς, που τώρα απλώς κοιμάται. «εδωξυπνητοαγρυπναυτιάς[10] που μόνος του θα σηκωθεί ορθωμένος, ... νέος όπως παλιά ... για το καθημερινό φρεσκοεξομολογητήριο[11], ένας τοσοδούλης γαλίφης. The herewaker  who will get himself up and erect, ... young as of old, for daily comfreshenall, a wee one woos.» (FW 619: 11-15). Ένας τοσοδούλης γαλίφης, νέος όπως παλιά, έτοιμος, ξανά να την πλανέψει, και να την ξανανιώσει.
Με τη νέα ημέρα που έρχεται η ΑΛΠ προσδοκά μια καινούργια, καλύτερη αρχή. Ένα καινούργιο ξεκίνημα που θα φέρει ενότητα και την ειρήνευση, συνθέτοντας τα  αντίθετα.  
«...όταν θα έχουμε αποκτήσει ενότητα θα περάσουμε στην διαφορετικότητα και όταν  θα έχουμε περάσει στη διαφορετικότητα θα έχουμε αποκτήσει το ένστικτο της μάχης και όταν θα έχουμε αποκτήσει το ένστικτο της μάχης θα γυρίσουμε πίσω στο πνεύμα της ειρήνευσης; So that when we shall have acquired unification we shall pass on to diversity and when we shall have passed on to diversity we shall have acquired the instinct of combat and when we shall have acquired the instinct of combat we shall pass back to the spirit of appeasement? (FW 610.23-27)
Μια η ειρήνευση που θα τη φέρει το φώς του Λόγου, «Με το φως του λαμπρού λόγου που ημεροστελνοκατεβαίνει[12] σε μάς από ψηλά... By the light of the bright reason which daysends to us  from the high. (610:23-29). Με το φως του Λόγου θα έρθει και «η αναγέννηση του ανθρώπου The regeneration of all man. (FW 606:11-12),
Κί όμως το φως του λόγου, δεν φωτίζει πάντα τους ανθρώπους. Το ξέρει καλά ο Ηράκλειτος: «ενώ ο λόγος αυτός υπάρχει πάντα δεν τον κατανοούν οι άνθρωποι. «Του δε λόγου τουδ’ εόντος ξυνού  αιεί αξύνετοι γίνονται άνθρωποι:». «Κι η αλήθεια του σήμερα του αύριο μόδα. Today's truth, tomorrow's trend.  (FW 614:21).  
Ο Βικόκυκλος του Βίκο[13],  με το «μυλογυριστό[14] μας βικοκυκλόμετρο[15]. Our
wholemole millwheeling vicociclometer, ...» (FW 614:27-28), μετράει τον χρόνο της αέναης επιστροφής.
«Τι πέρασε; Πώς τελειώνει αυτό; ...αρχίζω να το ξεχνάω. What has gone?
How it ends?  ...Begin to forget it.» (FW 614.19-20). Το παρελθόν, όπως και το όνειρο ξεθωριάζει. Ξεχνιέται. Όμως, ζει μέσα στο παρόν, που πριν καλά καλά γίνει μέλλον, είναι ήδη παρελθόν. Παραπεταμένο «Κάπου ανάμεσα Τρίτη και Τετάρτη» το παρελθόν (Ο. Ελύτης), «Αυτό θα θυμάται τον εαυτό του από κάθε πλευρά, με όλες τις χειρονομίες, σε κάθε μας λέξη. It will remember itself from every sides, with  all gestures, in each our word.» (FW 614.20-21).
Προσδοκά μια καινούργια αρχή η ΑΛΠ, μα αναρωτιέται για πού; «Θρέψαμε
προσδοκίες; Γιατιμετά[16] τι πλωρηπουγιαπάντα[17]; Have we cherished expectations? Whyafter what forewhere?» (FW 614.23-24).
Η ζωή ποτέ δεν είναι η ίδια. « Όπως παλιά ήταν η ζωή μας είναι
αδυνατοδυνατό[18] να είναι. Παραδομένο έτσι.: Since ancient was our living is in possible to be. Delivered as.» (FW  614:9-10). Τα παθήματα του παρελθόντος δεν γίνονται μαθήματα. Οι άνθρωποι «Ελάβομεν νουν  καθηγεμόνα και του ανοηταίνειν ου παυόμεθα» (Γρηγόριος Παλαμάς).

Το γράμμα τελείωσε, γράφηκε και υπογράφηκε. Το όνειρο ξεθωριάζει. Η ΑΛΠ  (Άννα Λίβια Πολυόμορφη, η Ανναστοργική Λιβιοκαθαρτική Πολυμικροόμορφη) αργοξυπνάει. Καλημερίζοντας τη καινούργια μέρα , δηλώνει μια νέα ταυτότητα: «Μιφλάει η Φυλλολίφυ[19]». Ο ποταμός Λίφη  του Δουβλίνου,  μα και τα φύλλα του δέντρου της ζωής.
Μιλάει η Γυναίκα της Αγρύπνιας, εκείνο το πάντα αινιγματικό «άλλο», που η φύση του δεν μπορεί να συλληφθεί πλήρως και η κελαρυστή, ποταμίσια ομιλία της δεν γίνεται πάντα κατανοητή. «Ψευδίζοντας  αυτή του ψυθύγιζε όλη την γώρα γι’ αυθό κι’ αυθό κι’ έθι κι’ έθι[20]. Αυτή ακ αυτή έτσι πρε να γε[21]. Κατάρα[22], μόνο να μπορούσε να την καταλάβει[23]! Ανεπαίσθητα[24], αυτός μακρυακούει[25]. With lipth she lithpeth to him all to time of thuch on thuch and thow on thow. She he she ho she ha to la. Hairfluke, if he could bad twig her! Impalpabunt, he abhears.» (FW 23:23-26). Το θηλυκό, «μια λάμψη, κι αν είδες, είδες» (Ο. Ελύτης). Ποταμορροή, πάντα ρέων ποταμός, στον οποίο δεν μπορείς να μπεις δύο φορές, στον ίδιο: «ποταμώ γαρ ουκ έστιν εμβήναι δις τω αυτώ» (Ηράκλειτος).
Στον μονόλογο της Φυλλολιφυ ακούγεται η πραγματική φωνή της ΑΛΠ, της γυναίκας, που η εικόνα της, τώρα πια,  δεν είναι αντανάκλση της εικόνας που έχει ο ο άντρας (ΝΟΚ)  γι αυτήν. Δεν χρωματίζεται από τις επιθυμίες, τι ορέξεις και τους φόβους του αρσενικού. Το, αρσενικό, ο ΝΟΚ, κομματιασμένο αυγό του Χάμπτυ Ντάμπτυ, το ξανασυνθέτει στη σκέψη της και το ξαναγεννάει, σαν «συζυγογιό[26]: sonhusbant» (FW 627:1), η συζυγοθυγατέρα: a daughterwife» (FW 627:2).
Ένα όνειρο μέσα στο όνειρό της είναι ο ΝΟΚ. Σαν την Αλίκη μέσα στον Καθρέφτη[27], η Φυλλολίφυ ονειρεύεται τον ΝΟΚ, που ονειρεύεται την Φυλλολίφυ, που τον ονειρεύεται. Ένα πραγματάκι μέσα στο όνειρό της είναι ΝΟΚ. Δεν είναι αληθινός. «Είναι ο κόκκινος βασιλιάς που ροχαλίζει» είπε ο Τουιντλντή «... ονειρεύεται... και ... ονειρεύεται;... Εσένα... κι αν σταματούσε να σε ονειρεύεται,...Δεν θα ‘σουνα πουθενά. Γιατί είσαι μονάχα ένα πραγματάκι μες στ΄ όνειρό του! »[28].
Η γυναίκα στην Αγρύπνια, προσωποποιημένη από την πολύμορφη ΑΛΠ-Φυλλολίφυ, συνειδητοποιεί στον τελικό μονόλογό της, πως η εξουσία του άνδρα, το αρσενικό πρότυπο, είναι εικόνα της δικής της ιδέας και σκέψης, γι αυτόν, όπως αυτή διαμορφώθηκε μέσα στην πατριαρχική, ανδροκρατούμενη, φαλλοκρατούμενη παράδοση.
Η Φυλλολίφυ, ελευθερωμένη από την ψευδαίσθησή της, «λύνει κάβο» και ανοίγεται στην απέραντη θηλυκή θάλασσα, έχοντας ξανά βρει, έχοντας ή ίδια δημιουργήσει την γυναικεία της αυτόνομη ταυτότητα. Μπαίνει στη σφαίρα «εκείθεν των αυτονοήτων», απελευθερωμένη. 
Η Φυλλολίφυ-Αντιγόνη, νομοθετεί τον δικό της νόμο, ενάντια στον νόμο του Κρέοντα, «Άντρας δε θα ‘μαι τώρα εγώ , άντρας αυτή,/αν ατιμώρητα κλοτσάει την ισχύ μου: Η νυ εγώ μεν ούκ ανήρ, αύτη δ’ ανήρ,/ει ταυτ’ ανατί κείσεται κράτη».
Η Φυλλολίφυ νομοθετεί τη δική της νομοθεσία. «Μια νομοθεσία εντελώς άχρηστη για τις εξουσίες» (Οδ. Ελύτης). Δεν υπακούει πια στον νόμο της αντρικής δύναμης και αυθαιρεσίας. Η ανυπακοή, χαρίζει την ομορφιά της υπέρβασης των αυτονοήτων, που έχουν ισχύ όσο τα αποδέχεται κάποιος. Και όπως η φυσική ομορφιά υπερβαίνει τις λέξεις, γιατί είναι το μόνο πράγμα που δεν χρειάζεται απόδειξη. Διαπιστούται «άμα τη εμφανίσει». Έτσι και η πνευματική ομορφιά υπερβαίνει τη λογική.
Η Φυλλολίφυ, ξεπερνώντας τα όρια της συμπαγούς αρσενικής λογικής, σε έναν κόσμο ανδροκρατούμενο, ελευθερώνεται από τα δεσμά της αρσενικής αντίληψης για τη γυναίκα. Στρέφεται προς τις ομόφυλές της, την «άγρια Αμαζονιοαμαζόνα[29], και την «αγέρωχη Νειλοσελήνη[30]» (FW 627.28, 30). Νείλος και Αμαζόνιος, ποτάμια (το ποτάμι στην Αγρύπνια και σε ορισμένες γλώσσες, είναι θηλυκού γένους) που κυλούν στη σκέψη της και την οδηγούν στο ωκεάνιο συναίσθημα της δημιουργίας. Τη δημιουργία της δικής της γυναικείας φύσης, απαλλαγμένης από τον ανδρικό προσδιορισμό. Απελευθερωμένη, Άννα «ανναξανανεαλίβια ομορφηόμορφη[31].», Αυτογνώμων, η Φυλλολίφυ, «ποταμορρέει (riverrun FW 3)», μέσα στον χαοχωρόχρονο της Αγρύπνιας, πάντα ρέουσα «pantharhea» (FW 513:22), ηρακλείτεια δημιουργός δύναμη.

«Μιφλάει η Φυλλολίφυ. Leafy speafing» (FW 619.20)
Η Φυλλολίφυ αρχίζει το μονόλογό της. Οι ονειρικές αναμνήσεις της λάμπουν στα πεσμένα φύλλα της. Είναι γερασμένη, κουρασμένη. Η ζωή της γεμάτη λάθη. Και τώρα σιωπή. Η σιωπή του τέλους που πλησιάζει. Τα φύλλα της, τα φύλλα του δέντρου της ζωής, έχουν πέσει. Προσωποποίηση του ποταμού Λίφφυ (Liffey), η Φυλλολίφυ (Leafy), στη βροχομέρα που ξημερώνει, ποταμορρέει,  ξεβράζοντας στην επιφάνεια την κοινή ζωή της   με τον ΝΟΚ.
Απευθύνεται στον κοιμισμένο δίπλα της σύζυγο. Τον παρακινεί να σηκωθεί. Του θυμίζει τα νιάτα τους. Τότε που ήταν όμορφη κι ελκυστική κι αυτός ένας ποιητής που τραγούδαγε την ομορφιά της, λέγοντας σαχλαμάρες, όπως όλοι οι ερωτευμένοι.
 Έχει μέσα του έναν ποιητή, ο πολυδιάστατος ΝΟΚ.  Eίναι η πλευρά του Σεμ, του ενός δίδυμου γιου του, που προσωποποιεί τον συγγραφέα και πιθανώς τον Τζόυς. Μια όψη που η Φυλλολίφυ, τώρα πια, πλησιάζοντας στο τέλος, έχει βαρεθεί. «τα «σαχλομωρουδίστικα τομοτραγουδάκια[32]. nonsery reams» (FW 619:18). 
Παρακινεί τον άντρα της να σηκωθεί. Τον ενθαρρύνει. Του ετοιμάζει τα ρούχα του για το ταξίδι που θα κάνουν. «Να το πουκάμισό σου ... το κολάρο σου ... τα δυο σου χοντροπάπουτσα. Κι ένα κασκόλ. Να το πανωφόρι σου ... η ομπρέλα σου. Here is your shirt, ... The stock, your collar. ...your  double brogues. A comforter. ... your iverol ... your umbr. (FW 619:34-36)
Του μιλά με φροντίδα, μα στα λόγια της αντηχεί παράλληλα ένας προστατευτικός τόνος. Σα να μιλάει σε έναν ανήμπορο άνθρωπο. Κάποιον που έχει ξυπνήσει από βαθύ κώμα και διαπιστώνει, σαν τον  Ριπ βαν Ουΐνκλ, πως μετά από μιας νύχτας, όπως νομίζει, βαθύ ύπνο, ο κόσμος έχει ριζικά αλλάξει. Έχουν, όμως, περάσει χρόνια πολλά. Μιλάει σα να πρόκειται για κάποιον, που έχει γεράσει και ξεμωράθηκε. Και αυτή του ξαναμαθαίνει τα πράγματα του κόσμου, ονομάζοντάς τα ένα ένα. Στην Αγρύπνια τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Καμιά λέξη δεν είναι μονοσήμαντη     
Του ζητά να της δώσει το χέρι του  «Δώς μου τη μεγάλη σου αρκουδοχέρα, ληστοπατέρα[33] γιε μου[34] Give me your great bearspaw padder avilky». Σα να απευθύνεται σε κάποιον που δυσκολεύεται να περπατήσει και του προσφέρει στήριγμα. Ταυτοχρόνως, όμως, φαίνεται σα να  προσπαθεί να έλθει σε σωματική επαφή μαζί του. Το χέρι μεταμορφώνεται στη σκέψη της σε φαλλικό σύμβολο. «Έλα κάτω. Λίγο περισσότερο. Έτσι. Βάλε πίσω το κεφαλόσπαθό σου. Ζεστό και μαλλιαρό, τεράστιο, είναι το χέρι σου! Reach down. A lil mo. So. Draw back your glave. Hot and hairy, hugon, is your hand!» (FW 621.24-25). 
Περιγράφει το δέρμα σα να το ψηλαφά. «Να που αρχίζει το πετσάκι. Μαλακό σαν βρέφους. Here's where the falskin begins. Smoos as an infams. ( FW 621.25-26).
Μια επαφή που της φέρνει στο νου τις ερωτικές διαθέσεις του συζύγου της για την κόρη του Ίσσυ (Παγοΐσσυ. ice πάγος, παρηχεί με το Issy), η οποία όπως  φαίνεται τiς πάγωσε· καθώς και τις ερωτικές του περιπέτειες με άλλες εύκολες γυναίκες. Παστρικές: «Κάποτε είπες πως κάηκες στην παγοΐσσυ. Και μια φορά του ‘χες βάλει χημικά αφού είχες πάρει μια παστρικιά. One time you told you'd been burnt in ice. And one time it was chemicalled after you taking a lifeness.» (FW 621.26-27).
Στην ερωτική της οπτασία αναθυμάται πώς την κοίταζε με λαγνεία να ανεβαίνει τις σκάλες. Γίγαντα, τον έβλεπε, σαν το μεγαφαλλικό μνημείο του Ουέλλιγκτον. Σαν τον Ιρλανδό θεό της θάλασσας, Μάνανναν. «Και πώς σκαλοατένιζε[35] το σκαλοπάτι ακολουθώντας τη δύναμη του βαδίσματος. Το γιγαντοβάθρο τού μαναναναντράγνωστου[36]. And how he staired up the 29
step after it's the power of the gait. His giantstand of manunknown» (616.29-30).
Όμως, τώρα τον βλέπει χωρίς παραμορφωτικούς φακούς. Τον βλέπει όπως είναι. «Όταν είσαι μπαλαντοαλεξίσφαιρος[37] είσαι αδιαπέραστος στο λιοπρινοχάλαζο[38], στον ισσυκισόπαγο[39] και στις ιξοβολιδορίψεις[40]. Once you are balladproof you are unperceable to haily, icy and missilethroes. (616.31-33). Εν τέλει ο ΝΟΚ είναι ανίκανος.
Σαν τον ποταμό, φιδοτροπεί η σκέψη της πηγαίνοντας μπρος πίσω στο βέλος του χρόνου, που, όμως, δεν γυρίζει πίσω. Το τέλος θα έρθει.
Η καινούργια μέρα που ξημερώνει αναπτερώνει την ελπίδα της για το ταξίδι τους. Το ταξίδι που πάντα έλεγαν πως θα κάνουν μα ποτέ δεν έκαναν. Το ταξίδι για μια καινούργια ζωή.  Η καινούργια μέρα και το  «μπακλοβαφτιστικό πυροβολοκουστούμι ... με το φούσκωμα. buckly shuit... with the bulge.» (FW 620:4),  έχει την ψευδαίσθηση, η Φυλλολίφυ, πως θα μεταμορφώσει τον ΝΟΚ και θα κρύψει την καμπούρα του, τα ελαττώματά του, κάνοντάς τον έναν άλλον ΝΟΚ.  
Πισωγυρίζει πάλι στην ποταμορροή της. Σκέφτεται τα παιδιά τους, που κοιμούνται τώρα. Τους δίδυμους γιούς τους, τον Σεμ και τον Σων, που αντίθετοι συμπληρώνουν ο ένας τον άλλον και οι δυό μαζί ολοκληρώνονται στον πατέρα. Εάν ο Σεμ είναι το «κακό καλό» παιδί, ο Σών είναι το «καλό κακό παιδί». Οι δύο αντίθετες πλευρές τους συντήκονται στο ολοκλήρωμα ΝΟΚ. «Γινόμενα πάντα κατ’ έριν...Παιδός η βασιλήιη.  Αγχιβατείν (σ.σ. πλησιάσμα) και αμφισβατείν (σ.σ. αμφισβήτηση)» του Ηρακλείτου.    
  Πόσο ήθελε μια κόρη ο ΝΟΚ. Και τι δεν θα έδινε να γεννήσει μια κόρη όταν την έσμιξε όλος λαγνεία εκείνη τη νύχτα. Μια κόρη που απρόσμενα ήρθε και ξελόγιασε τον ΝΟΚ και τώρα, θα αντικαταστήσει τη γερασμένη ΑΛΠ. Μια κόρη, η  Ίσσυ, που ο πατέρας της, αιμομείκτης (ensectous, FW 29:30),  την επιθυμεί στο όνειρό του, παραμορφώνοντας τη λέξη incest (αιμομιξία) σε insect (έντομο), για να μη διαταράξει το όνειρο, η ενοχή.
Η ΑΛΠ, είναι το άλλο εγώ της Ίσσυ, που θα την αντικαταστήσει. Του την παραχωρεί με τις ευχές της. «Να είστε ευτυχισμένοι, αγαπημένοι! Be happy, dear ones!» (FW 627:3). Η ΑΛΠ, είναι το είδωλο της Ίσσυ, που η Ίσσυ αυτοθαυμαζόμενη βλέπει στον καθρέφτη της. «Το θαμπωτικό χαμόγελό μου, ... αυτή δεν είναι τίποτα χωρίς εμένα καθώς είμαστε δίδυμες εδώ μέσα, που αγαπώ σαν τον εγωϊστοεαυτό[41] μου, ... σαν το μπλε του ουρανού όταν σκύβω για να κατασκοπέψω ανάμεσα στα ασπραμπορειναταπεισπόδια[42] μου.  The mything smile of me, ... , shes nowt mewithout as weam twin herewithin, that I love like myselfish ...like the blue of the sky if I stoop for to spy's between my whiteyoumightcallimbs. » (FW 238.26-30).
 Ο γαλάζιος ουρανός που κατασκοπεύει η Ίσσυ, βρίσκεται ανάμεσα στα άσπρα-μπορεί-να-τα-πεις πόδια της. Εκεί που λατρεύεται η γυναικεία φύση. Το φύλο της. «Ο ουρανός δεν είναι επάνω εκεί. Είναι ανάμεσα μας» λέει η φεμινίστρια, ψυχαναλύτρια Luce Irigaray[43], χρόνια μετά τον Τζόυς.
Η γυναίκα, στην Αγρύπνια των Φίννεγκαν, εκφράζεται, απελευθερωμένη από το φαλλοκεντρικό σύστημα, που αντιμετωπίζει τα δυο φύλα, άντρας-γυναίκα, με όρους φαλλοκρατικούς, σαν να υπάρχει μόνο ένα φύλο. Το αρσενικό.  
            Του παραχωρεί, η Φυλλολίφυ, την αγαπημένη κόρη, που είναι το ξανανιωμένο είδωλό της. «αυτή θα είναι γλυκιά μαζί σου όπως ήμουν κι εγώ γλυκιά όταν ήλθα κατ ευθείαν από τη μάνα μου. For she'll be sweet for you as I was sweet when I came down out of me mother.» (FW 627:7-9).
Η μητέρα, από την οποία κατέβηκε η Φυλλολίφυ, είναι η  αιγυπτιακή ουράνια θεότητα Νουτ (Nut), «nut(tings)» (FW 113:3) «nut(snolleges)» (FW 623:32-33). Η τιτανίς Ρέα, της ελληνικής μυθολογίας, που το όνομά της «ρεοροματζοδιαβάζοντας[44] rheadoromanscing» (FW 327:11)  αντηχεί, «Πανταρεουσαρέα: Pantharhea [45]» στην Αγρύπνια.   
Το τέλος πλησιάζει. Όλα τα υπέμενε στη ζωή της, η ΑΛΠ. « Έκανα το καλύτερό μου όταν με αφήναν I done me best when I was let.» (FW 627.13). Όταν την άφηναν οι αντίθετοι δίδυμοι και ο αντιφατικός ΝΟΚ.
Μα τώρα όλοι τους τής είναι αντιπαθητικοί. Μια σιχασιά για όλους και  για όλα, πικρίζει το στόμα της. Το τέλος έρχεται και η μοναξιά τής μοναξιάς της την πλημμυρίζει. Λοιπόν, Γειάσας, αντίο.
Τα φύλλα της ζωής της Φυλλολίφφυ σκόρπισαν όλα, εκτός από ένα. Θα γαντζωθεί,  ακόμα, για λίγο στη ζωή. Παιδάκι μικρό γίνεται για μια στιγμή  και ζητάει από τον «μπαμπάκα» να την κουβαλήσει πέρα, όπως έκανε παλιά, στο πανηγύρι των παιχνιδιών.
Όμως ο  παγωμένος ωκεανός πατέρας έρχεται, «μ’ ασπρανοιγμένα[46] φτερά σαν να ερχόταν από τους Κιβωτοαρχάγγελους[47] whitespread wings like he'd come from Arkangels.» (FW 628.10). Τα αφρισμένα κύματα του ωκεανού, αρχάγγελοι ψυχοπομποί, την περιμένουν. 
« Έρχομαι Πατέρα! ... Τέλος εδώ. Τέλος, ξανά! ...  να με αγαπονεροθυμάσαι: End here.  Finn, again!.. mememormee!». (FW 628.13-14). me me more me. Μια κραυγή.  «Έτσι τελειώνει ο κόσμος...μ’ ένα λυγμό» (Τ. Έλιοτ). Έτσι αρχίζει η ζωή, μ’ ένα κλάμα. Τέλος, ξανά, ατέλειωτο.
«Το Ο της γυναίκας είναι μακρό: the O of woman is long» (FW 270:25-26).  Ένα μακρό «οο[48]», τανυσμένο «ω», που παίρνει το σχήμα του άπειρου «∞».  Ταξιδεύει, ποταμός των λέξεων, η Φυλλολίφυ,  προς το ωμέγα, ω μέγα, αιοονειο άπειρο, χωρίς τέλος κι αρχή. Finn again, Finnegan. 

«Μακριά μοναχική τελευταία αγαπημένη μακρόσυρτη η: A way a lone a last a loved a long the» (FW 628.15-16). Με το θηλυκό άρθρο «η» «τελειώνει», τυπικά το βιβλίο, στην σελίδα 628, για να συνεχισθεί στην πρώτη σελίδα (σελίδα 3 του βιβλίου) με πρώτη λέξη «ποταμορροή: riverryning», η ονειρική διήγηση.
Ο ελκυστής του οριακού κύκλου, τραβά, έλκει την Αγρύπνια σε ένα νέο ξεκίνημα.  Και προκαλεί, προσκαλεί, έλκει και ελκύει τον αναγνώστη σε μια νέα ανάγνωση της Αγρύπνιας, με τα κλειδιά του μυστικού που του παρέδωσε η Φυλλολίφυ στην τελευταία αράδα, της τελευταίας, ατέλειωτης σελίδας. «Τα κλειδιά. Δοσμένα! The keys to. Given!» (FW 628.15). Ο κόσμος τούτος «ο μικρός ο μέγας» της Αγρύπνιας των Φίννεγκαν, δεν τελειώνει. Κάθε φορά ξανοίγεται ολοκαίνουργιος σε κάθε νέα ανάγνωση.
Η ΑΛΠ είναι, εν τέλει, η συγγραφέας του γράμματος, το οποίο είναι η  Aγρύπνια. Το γράφει και το ρίχνει, μπουκάλι στη θάλασσα, με παραλήπτη «για όποιον ενδιαφέρεται to whom it may concern».
«Υπάρχει κανείς να με καταλαβαίνει; Ένας στα χίλια και ένα χρόνια των νυκτών; is there one who understands me? One in a thousand of years of the nights?» (FW 627.15-16).
Ναι υπάρχει κάποιος! Ίσως αυτός είναι ο μοαδικός αναγνώστης της Αγρύπνιας, ο οποίος  θα ταυτισθεί  με «τοντην» συγγραφέα και θα την ξαναγράψει, διαβάζοντας, το όνειρο της Αγρύπνιας. Ο άγρυπνος «χίλιες και μία νύχτες»  Αγρυπνοανναγνωστοσυγγραφέας[49]!    

«Μιφλάει η Φυλλολίφυ.». Ακούστε τον μονόλογο της Φυλλολίφυ, σε Αννάπεστο. Άννα πέστο:

«Καλή ψιλοβροχομέρα[50], πόλη! Λσπ! μιφλάει[51] η φυλλολίφυ. Λπφ! Σφαλεροσαράντα[52] και σφαλεροσαράντα όλες οι νύχτες έχουν πέσει πάνω στα μακριά μαλλιά μου. Ούτε ένας ήχος, να πέφτει. Άκου[53]! Ούτε άνεμος ούτε λέξη. Μόνο ένα φύλλο, ένα φύλλο μόνο και μετά φεύγει. Τα δάση πάντοτε αγαπημένα. Όπως όταν ήμασταν τα μωρά του δάσους[54] . Και στων ροβινσωνοκοκκινολαίμηδων τα κρουσοκόπαδα[55] επίσης . Είναι οι χρυσοί μου γάμοι. Εκτός εάν; Μακριά! Σήκω όρθιος, άντρα του χουθόσπιτου[56], κοιμήθηκες τόσο πολύ! Ή απλά έτσι μου φαίνεται; Πάνω στην σκεφτική παλάμη σου. Ξαπλωμένος από απ’ το κεφάλι μέχρι τα πόδια. Με την πίπα πάνω στην κούπα. Τρίτος για έναν βιολιστή, έκτος για μακχαρούμενους, ένατος για έναν κουνουπιδοκούλ[57]. Σήκω πάνω τώρα και ορθώσου! Η νιρβάνα τέλειωσε. Είμαι η φυλλολίφυ[58], η χρυσαφένια σου, έτσι με φώναζες, μάη της ζωής μου, ναι η χρυσαφένια σου, δάση μου ελευθέρα, υπερβολικέ οπλιτοεξωεπιδρομέα[59]! Έλεγες τόσες σαχλαμάρες. Ήμουνα τόσο θελκτική. Μα μέσα σου έχεις έναν μεγάλο ποιητή επίσης. Ο Γεροδεμένος Στόουκ θα σε αντέγραφε. Έτσι μ’ έκανε τόσο να βαριέμαι ώστε να υπνοσωριάζομαι[60]. Αλλά είμαι καλά και ξεκούραστη. Χάρη σε σένα, πιοτό[61], μαύρο ναι! Ιεχωβά[62]. Αυτός που θα με βοηθήσει σε βοηθάει[63]. Να το πουκάμισό σου, αυτό της ημέρας, γύρνα πίσω. Το κολάρο σου. Και τα δυο σου χοντροπάπουτσα. Κι ένα κασκόλ επίσης. Και να το πανωφόρι σου και πάντα τελευταία η ομπρέλα σου. Και σήκω πάνω ψηλός! Ίσιος. Θέλω να σε δω να είσαι όμορφος για μένα. Με την ολοκαίνουργια μεγάλη πράσινη ζώνη σου και όλα. Λουλουδιασμένος λωτός και δεύτερος σε τίποτα, Δουβλινομπούμπουκο[64]! Όταν φοράς το μπακλοβαφιστικό πυροβολοκουστούμι[65] που σου έραψαν οι Ανθοπεδιάδες[66]. Πενηνταεφτά και τρία, ροπαλομετρητά[67], με την καμπούρα[68]. Η λαγνοεπίβουλη [69] Αλβιών με την φτωχοαρούν[70] ειρηνοϊρλανδία[71] της. Αλαζονεία, καταφρόνια[72], φθόνος. Με κάνεις να σκέφτομαι έναν θαυμασιοκομπογιαννιτογαμιά[73] που κάποτε είχα. Ή κάποιον σεβαχοβαλτικό τον θαλασσινό[74], τον άντρα τον μαγγελανομεγαλοδανδή[75], με τα σκουλαρίκια στ’ αυτιά. Ή μήπως ήταν ένας κόντες, στο Λούκαν; Ή, όχι, είναι ο Ιρλανδοσιδερένιος[76] δούκας που εννοώ; Ή κάποιος άλλος σκωτοκωλογάιδαρος[77] από τις Μαύρες Χώρες. Έλα κι άσε εμάς! Εμείς πάντα το λέγαμε. Και φύγε μακριά. Στο δρόμο του Ραθγκρέινυ[78] ίσως. Τα παιδιά ακόμα κοιμούνται. Δεν έχουν σήμερα σχολείο. Αυτά τ’ αγόρια είναι τόσο αντίθετα. Το Κεφάλι τριβελίζεται από μόνο του.  . Χηλ[79] μπελάς και χηλ ταξίδι. Γκιούλιβερ και Γκέλοβερ. Εκτός κι αν αλλάξουν κατά λάθος. Τα ‘χω δει αυτά στο διδυμοπαίξιμο[80] του ματιού. Τα ίδια. Τόσο συχν. Παρομ[81]. Μέρα τη μέρα. Ο σεμ ξανασών[82]. Δυο αδερφοί τόσο διαφορετικοί όσο βοράς με νότο. Όταν ο ένας τους αναστενάζει ή ο ένας τους κραυγάζει είσαι συ παντού τριγύρω. Πουθενά ειρήνη. Φαίνεται πως είναι εκείνες οι παλιές κρονιδογραϊδια[83] θείτσες που τους κράτησαν έξω απ’ το νερό της κολυμπήθρας. H αλλόκοτη Κυρία Αρκεταζωντανή και η παράξενη Κυρία βοτσαλονεκρή[84]. Κι όταν οι δυο τους πουν αρκετά δε υπάρχουν και πολλά άπλυτα να βγουν στη φόρα. Από τα Κατρουλοαρχοντικά[85] του Μπουγαδολοντερντέιλ[86]. Ο ένας φιλαράκος να χαζοκοιτάζει του αγιόπαιδου το τέτοιο και  τούτο το καλόπαιδο να βρέχει τη σφυρίχτρα του. Ήσουνα κατενθουσιασμένος, απαγγέλλοντας πολεμικά κατορθώματα και επικήδειους του πηρς[87] σ’ αυτούς τους άσωτους χάσκακες. Αλλά εκείνη τη νύχτα ύστερα ήσουν όλο λαγνεία! Καλώντας με να κάνω αυτό και κείνο και το άλλο. Κι’ αγκομαχώντας πάνω μου, αγιάσχημε Τζουντιησού[88], και τι δε θα δίνες να χεις ένα κορίτσι! Η επιθυμία σου ήτανε θέλησή μου. Και, να, απρόσμενα! Ο τρόπος που το ‘κανα. Αλλά εκείνη, εσύ προσμένεις. Λαχταρώντας να διαλέξεις πήρες το μέρος της. Αν είχε μόνο λίγο παραπάνω μητρικοταιριαστό[89] πνεύμα. Τα έκθετα αισθήματα[90] δραπετεύουν, οι δραπέτες ξεστρατίζουν. Είναι τόσο χαρούμενη όσο ένα ακίνητο γρεκοτριζόνι[91]. Θα ήταν οδυνηρό αν την χτύπαγε θλίψη. Θα περιμένω. Και θα περιμένω. Και τότε αν όλα περάσουν. Αυτό που θα είναι είναι. Είναι ειναιίσις[92]. Αλλά ας τους . Ξεπλύματα λαχανόσουπας[93] και η γλυκανάλατη[94] τσούλα επίσης. Αυτός είναι για σένα ότι είναι αυτή για μένα. Σκυλακολουθώντας σε τριγύρω στον κόλπο και στο λιμάνι και μαθαίνοντάς με τα μέρη[95] του λόγου. Αν στροβίλιζες τις ιστορίες σου σ’ αυτόν πάνω στα μπαρκοσφυριχτά κύματα εγώ έλεγα τις λαχτάρες μου σ’ αυτήν μ’ ένα σπιτίσιο κέικ. Δεν θα διαταράξουμε τα υπνικά τους καθήκοντα. Ας τα φρόκαλα να ναι κελευστές. Είναι ο Φοίνικας, αγαπητέ. Και η φλόγα είναι, άκου! Μακάρι το αγιομιχαλοσαχλό[96] ταξίδι μας να γίνει. Αφού ο παινεμενοεωσφόρος[97] έχασε και το βιβλίο των βαθειανεκρών[98] είναι. Κλειστό.  Έλα! Βγες απ’ το καβούκι σου! Όρθωσε το ελεύθερο δάχτυλό σου! Ναι. Έχουμε αρκετό φως. Δεν θα πάρω το φανάρι της παρθένας[99]. Για αυτούς τέσσερις παλιές φαφλατογκάιντες[100] των Ανεμοριπισμάτων[101] για να φυσάνε μέσα. Ούτε για σένα το καμπουροδισάκι[102] σου. Για να φέρει όλους τους καμπούρηδες[103] ξοπίσω σου σε πεζοπορία. Στείλε τον Αρκτούρο να μας οδηγεί! Ισθμός! Βρχ! Είναι το πιο βροχερό πρωινό που μπορώ ποτέ να θυμηθώ. Αλλά δεν θα κάνει νεροποντή, ο καιρός[104] μας . Ακόμη. Μέχρι να ‘ρθεί η ώρα. Κι’ εγώ και συ να χουμε κάνει τα δικά μας. Οι γιοι των φουρνελάδων νίκησαν στους αγώνες. Σιωπηλή θα σηκώσω τον κουκουβαγιόγερο[105] Φιννβάρα[106] μου στους εσαρποφορεμένους[107] μου ώμους. Η πέστροφα θα είναι τόσο έξοχη στο πρωινοποταμάκι[108]. Με γεύση πολωνέζικης μαρμελαδοπουτίγκας[109] από τη Λουκανικομαυρολίμνη[110] μετά. Για να τονίσω την αψάδα του τσαγιού. Είσαι[111] για ένα  κουρνιαστό[112] ψωμί[113]; Αλεμουεαυτέ[114], βγες τελείως από τα μαλλινοσάβανα! Και έπειτα όλες οι ζωηρές νεαρές βεντούζες να στριφογυρίζουν τριγύρω μας, πήζοντας για τις κρέμες τους. Φωνάζεις, εμένα, μεγάλη αδελφή! Δεν είμαι πράγματι; Λιστ[115]! Αλλά μόνο, υπάρχει ένα αλλά, που πρέπει να μου αγοράσεις μια όμορφη καινούργια ζώνη  επίσης, νόλλυ[116]. Όταν ξαναπάς στην Αγορά του Νόργουολ[117]. Όλοι λένε τη χρειάζομαι γιατί αυτή από του Ισσάακσον[118] έχασε τη γραμμή της [119]. Μαρκ; Αρθουραρκούδα μου[120]! Έλα ! Δως μου τη μεγάλη σου αρκουδοπατούσα, ληστοπατέρα[121] γιε μου[122], για[123] το μικρό μου χέρι. Ντολά[124]. Το δικό μου χέρι νάνσυ[125], στη γλώσσα των λουλουδιών. Δηλαδή Γιόργκεν Άργκονσεν[126]. Αλλά κατάλαβες, όχι; Εγώ πάντα καταλαβαίνω τα φωτεινά και τις σκιές σου. Έλα κάτω. Λίγο περισσότερο. Έτσι. Βάλε πίσω το κεφαλόσπαθό[127] σου. Ζεστό και μαλλιαρό, τεράστιο, είναι το χέρι σου! Να που αρχίζει το πετσάκι. Μαλακό σαν ενός βρέφους. Κάποτε είπες πως κάηκες στον πάγο. Και μια φορά του ‘χες βάλει χημικά αφού είχες πάρει μια παστρικιά. Ίσως γι’ αυτό κρατάς το πηλοφοροκέφαλό[128] σου έτσι. Κι ο κόσμος νομίζει πως έπεσες στη σκαλωσιά. Κακής κατασκευής. Θα κλείσω τα μάτια μου. Για να μη βλέπω. Ή μόνο να βλέπω έναν νεαρό στην παρθενία του, εν’ αγόρι αθώο, να ξεφλουδίζει ένα κλαράκι, ένα παιδί δίπλα σ’ ένα τοσοδούλικο άσπρο φαρί. Το παιδί που όλοι μας επιθυμούμε να τοποθετήσουμε τις ελπίδες μας για πάντα. Όλοι οι άνδρες έχουν κάνει κάτι. Όταν φτάσουν στο βάρος της γέρικης σάρκας. Θα τ’ αφήσουμε. Έτσι. Θα κάνουμε προηγουμένως τον περίπατό μας την ώρα[129] που χτυπάνε τις γήινες καμπάνες. Στην εκκλησία δίπλα στην κουτσομπολαυλή[130]. Ειρήνη καλή θέληση στους Καλούς ανθρώπους. Ή όταν τα πουλιά αρχίζουν τον δεντροκελαϊδιστό καυγά τους. Κοίτα, να τα δικά σου ψηλά στα ύψη! Και τα περιστέρια, γλυκιά καλή τύχη σου κορακίζουν[131], Κουλ[132]. Βλέπεις είναι τόσο άσπρα σαν το κορακίσιο χιόνι. Για μας. Στην επόμενη τυρφοπέτρου παυλοεκλογή[133] θα εκλεγείς ή δεν θα ‘μαι η διαλεγμένη νύφη σου που νοιάζεται. Ο Κινσέλα άντρας της γυναίκας ποτέ δε θα με ξελογιάσει. Ένας  ΜακΓκραθ Ο’Κάλαχ Ο’Μιούιρκ ΜακΦιούνυ κικιρικουκοκορίζοντας [134]  και κοτοπουλοτσιρίζοντας τριγύρω στο σπιτάκι στο φιόρδ των ξένων[135] στις Τρομπέτες. Είναι σα να βάζεις το καθίκι στην πιατοθήκη ή να σκουφώνεις[136] του Θείου Τιμ το καλυβοκαπέλο[137] στα φρύδια ενός Αντιβασιλιά [138]. Όχι τέτοιες μεγάλες δρασκελιές, ορμητικέ καπριτσιόζε. Θα μου τσακίσεις τις αντιλόπες μου που φύλαγα τόσο καιρό. Είναι της Πεοχερσονήσου[139]. Και τα δύο χαριτωμένα παπουτσοπάπουτσα[140]. Μόλις κι είναι ένα μίλι Κνουτοκόμβου[141] ή εφτά, παπουτσωμένος γάτος[142]. Πολύ καλό για την υγεία πρωινό. Με νικόφρουτα[143]. Μια απαλή κίνηση ολοτρόγυρα. Καθώς φεύγει η τεμπελιά[144]. Και η γιατριά του αυτοβοηθητικοκαταστροφικοτίμονου[145]  χαλαρώνει.  Μοιάζει τόσο μακριά από τότε, αιώνες. Σαν να ήσουν πολύ πολύ μακριά. Μακροσαρανταμέρες, τρομεροσαραντανύχτες[146], και ‘γω μαζί με σένα στο σκοτάδι. Θα μου πεις κάποτε αν μπορώ να πιστεύω όλα αυτά. Ξέρεις που σε φέρνω; Θυμάσαι; Όταν έτρεχα μαζεύοντας φράουλες και φρούτα αγριοτριανταφυλλιάς. Και συ να σχεδιάζεις μεγάλα σχέδια για να με φουντουκιάσεις από την κούνια με τη σφεντόνα σου. Οι φωνές μας. Θα μπορούσα να σε οδηγήσω εκειπέρα κι’ ακόμα μαζί σου στο κρεβάτι. Ας κάνουμε ρεφενέ για το Ντάκριφαν[147], εμείς; Ούτε ψυχή παρά μόνο εμείς. Χρόνος; Έχουμε πολύ στα χέρια μας[148]. Μέχρι που  ο Κίλλιγκαν κι ο Χάλιγκαν να ξαναπεράσει από το χούλιγκαν[149]. Και οι υπόλοιποι της συμμορίας. Άλλιγκαν οχτώ, από αριστερά προς τα δεξιά. Ο Λυκοαλημπαμπά, και αλεπουδοσαράντα πυρετοκλέφτες[150]! Οι μασκοφόροι σκέφτηκαν να σε ξεφορτωθούν. Ή ο Αφέντης των Μονόκερων του Δάσους, Καπετάνιος Λιβαδοκοριός[151], από την Νολ[152], σχεδιάζει δίπλα στην πόρτα με τον Εντιμότατο Χουίλπ και τον Αιδεσιμότατο Πόιντερ και τις δύο Κυρίες Πάτζετ της Αλεποκραυγής[153], του Σαματά, με τα γριφοσφιχτοδεμένα [154] ληστρικά καπέλα τους[155], για να υψώσουν ένα στην υγειά σου στο ζαρκάδι τους[156], το Ελάφι[157], ακόμη και του Καρλτον τον Έλαφο[158]. Και δεν χρειαζόταν να σπιτώσεις μαζί με την πάπια σου και το καθήκον σου, κεφαλοπόδαρα[159], ενώ αυτοί του δίνουν το ποτήρι που ποτέ δεν αρχίζει να τελειώσει. Κοτσάρισε αυτήν την ευχή στο κεφάλι σου και χώσε αυτό στ΄ αυτί σου, τρεμουλιάρη[160]. Οι όμορφες δεν απαντούν και ο πλούσιος ποτέ δεν πληρώνει. Εάν εσύ ήσουν απελευθερωμένος αυτοί σε κατακραύγασαν, από το Χήθταουν, Χαρμπορτάουν, Σνοουτάουν, Φοουρνόκς, Φλεμινγκτάουν, Μποντινγκτάουν[161] μέχρι το Πέρασμα του Φιν στον Ντέλβιν[162]. Πως σε περιέφεραν από σπίτι σε σπίτι γύρω στους Πλατωνικοβοτανικούς κήπους[163]!  Κι όλο αυτό γιατί, χαλαροχαμένη[164] στην ανάκλασή της, φαίνεται να είχε δει τον Ερικουκουρίκου ομορφοκηνυγό ναρχεταισπίτι[165] με τα τρία σκυλιά του όλα να τον βοηθάνε. Αλλά ήρθες ασφαλής πέρα για πέρα. Κάμποσο από κείνο το χόρνερ κόρνερ[166]! Και η γριά μανακουτσομπολοχήνα[167]! θα μπορούσαμε να επικαλεσθούμε τον Παλιό Κύριο, Τι λες; Υπάρχει κάτι που μου λέει. Είναι ένα θαυμάσιο πρόσωπο. Σαν η κρίση και η δύναμη  να παρουσιάσθηκαν ενώπιόν του. Κι ένας τεράστιος παλιός κάβος. Η πόρτα του πάντα ανοιχτή. Για τη μέρα μιας καινούργιας εποχής. Όμοιας πολύ με την δική σου. Του ‘στειλες το τιμολόγιο το περασμένο Πάσχα έτσι αυτός έπρεπε να μας δώσει ζεστά κουλουράκια και το κάθε τι. Θυμήσου να βγάλεις το άσπρο σου καπέλο, έτσι[168]; Όταν έρθουμε στο τώρα. Και να πεις πώς χουθείστε[169], η ισθμομεγαλειότης[170] του. Δική του είναι η βουλή των νομολόρδων[171]. Και ‘γω θα ρίξω την ευγενική μου ρεβερέντζα επίσης. Εάν ο Μινγκ Τανγκ δεν υποκλιθεί με σεβασμό σε μένα εγώ σεβάσμια θα κουτελοϋποκλιθώ[172] στον Μονγκ Τανγκ. Η εθιμοτυπία να απαιτεί να σταθείς στην κατώτερη θέση! Λέγοντας: Τι θα ζητούσες για να φέρεις στο φως ένα δόρυ, παρακαλώ; Μπορεί να σε χρίσει ιππότη της Αρμόρ[173] ή διαφορετικά να σε ανακηρύξει τον πρώτο αρχιφτηνό μαγιαρομαγίστρο[174]. Θυμήσου τον Μπομπτομξανακαινούργιο βιμ βαν φον Πεινασμένο[175]. Στολή, καδένα[176] και επωμίδες, ενοχλητικοξιπασμένος[177]. και θα είμαι η ακουστικοβασιλική σου οφθαλμοϋψηλότης[178]. Αλλά εμείς είμαστε ματαιόδοξοι. Σκέτοι φαντασιόπληκτοι. Είναι στον αέρα του κάστρου. Το κεφαλοσταφιδοψωμό[179] μου είναι γεμάτο χαζοκινηματογραφοπανουργία[180]. Ότι πετύχαμε είναι αρκετό. Μπορούμε να το κρατήσουμε ή να το πετάξουμε. Αυτός διαβάζει την τυρφοχαρτωσιά[181] του. Θα μάθεις τον δρόμο μας από ‘κει σίγουρα. Ο δρόμος της λουλουδοάνοιξης[182]. Εκεί που κάποτε πρωτοπερπατήσαμε τόσα πολλά ζευγάρια αμαξιών έχουν απερισκεπτακολουθήσει[183] από τότε. Επευφημούμενα εξουθενωμένα αλογάκια[184]. Δίνοντας στη φοράδα Σώνεσσυ τo ανηφοροκαβαλίκευμα [185] της ζωής της. Με τους Στρουλντμπρούκ[186] της. Χνμν χνμν! Ο κακοτράχαλος[187] δρόμος της αβροντής[188]. Μπορούμε να καθίσουμε κάτω στην ρεικοκορφή του χουθ[189], εσύ και ‘γω πάνω σου, στις γαληνοτύψεις της ασυνείδησης[190]. Να σαρώνουμε τον αναστημενορίζοντα[191]. Πάνω από το τυμπανόπρασσο[192]. Ήταν εκεί που είπε η Εβόρα[193] πως είχα το καλύτερό μου. Αν ποτέ είχα. Όταν η σελήνη του πενθιμοπρωϊνού[194] ανέτειλε και χάθηκε. Πάνω από την αμμολοφοκοιλάδα[195].
Μοναχική τιποτοσελήνη[196]. Εμείς, οι ψυχές μας μονάχοι[197]. Στη μεριά του σωτηριοωκεανού[198]. Και πρόσεχε το γράμμα που περιμένεις μπορεί να έρχεται. Και παρακολούθα την ακτή. Εκείνος προσεύχομαι να είναι ο άντρας των ονείρων μου[199]. Ξύνοντάς το και μπαλώνοντας με μια προτροπή από ένα αλφαβητάρι. Και πόσες τσιτσιδοαποδείξεις[200] καστανογνώσης[201] μάζεψα  εγώ η ίδια. Κάθε γράμμα είναι δύσκολο αλλά το δικό σου σίγουρα ο δυσκολότερος σταυρός ποτέ. Γραφιάς ένα γραφιάς[202] ένα τσεκούρι[203], αγκίστρι[204] ένα βόδι[205], έχει μια άννα[206], χεθ[207] διστακτικότητα [208]. Μα άπαξ και τέλειωσε, μοιράστηκε και παραδόθηκε, τακατάκα, γράφεσαι  στο χάρτη. Παραποιημένος βάσει[209] των ονειροπρακτικών[210] από την Αφεντικοβοστόνη, Καταρτομασσαχουσέτη[211]. Αφού είχε ταξιδέψει τον κόσμο των αρχαίων ημερών του. Μεταφερμένο σε ένα κουτάκι ή ζαρωμένο και ταπωμένο. Στην υπηρεσία της αυτού μεγαλειότητος[212]. Σκαμπανεβάζοντας, σκαμπανεβάζοντας, μπουκαλωμένο. Μπλόμπ. Όταν το κύμα παραδώσει το δικό σου[213] το χώμα θα είναι για μένα. Κάποτε τότε, κάπου εκεί, έγραφα τις ελπίδες μου και έθαψα τη σελίδα όταν άκουσα την φωνή Σου, τιμονιέρη βροντοδανειστή[214], τόσο δυνατή όσο τίποτα, και το άφησα να κείτεται μέχρι ότου κάποια  χαμενοφιλοχριστούγεννα[215] να ρθούν. Είμαι τόσο ικανοποιημένη τώρα. Υδ[216]. Γκρεμίζω και θα χτίσω την τραπεζοδανεισμένη[217] καλύβα μας εκεί και θα συζήσουμε ευπρεπείς. Οι μαργαρίτες, κύριε, για την Κυρία, εμένα. Με σουβλερό βαβελοστρογγυλόπυργο[218] για να τιτιβίζουμε και να κρυφοκοιτάζουμε εκεί που είναι οι αστροανασκαφές[219]. Απλά για να δούμε αν θ’ ακούσουμε πώς ο Δίας και οι ομότιμοι συζητούν. Μέσα στη μοναξιά[220]. Μέχρι την κορφή, αρχιμάστορα! Μέτρα την κορφή! Δεν είσαι τόσο ζαλισμένος άλλο πια. Όλα σου τα μεγαλοσχέδια[221] και το λίγο που το ’φερε! Χαμπτοκατήφεια[222], όταν μας ύψωνες και νταμπτοκατάθλιψη[223], όταν μας βύθιζες! Αλλά σαροκαθόλου[224] δε με νοιάζει για έναν αδαμοαργόσχολο κερατά[225], πομπώδη πορτιεροπατριαρχη[226]! Με καθαρή[227] διαφορά[228] πήρα το δρόμο μου για το σπίτι. Άραζε και ταβέρνιζε για μένα. Μόνο μην αρχίσεις τις πολυκαιρισμένες  φιγούρες ξανά. Θα μπορούσα να μαντέψω το όνομα αυτηνής που σου τα κρυφόμαθε[229] αυτά, σκληροτεφνατοκάρυδο[230]! Θαρραλέος  πόνταρε στα αλλοτινά. Για την αγάπη του αηφιννεαυτού[231] μας! Μπροστά στο γυμνωμένο σύμπαν. Και ο αποφυλακισμένος[232] αστυφυλακοκόλακας[233] να ξεπλένει το μάτι του! Μια απ’ αυτές τις λαμπρές μέρες, λαίδη αποδεκατίστρια, πρέπει να αναμορφωθείς και πάλι. Ευλογημένη ασπιδάγιε Μάρτιν[234]! Τόσο απαλά. Είμαι εξαιρετικά ευχαριστημένη για το ομορφοαποχαιρετιστήριο[235] φουστάνι που έχω. Πάντα θα με φωνάζεις Φυλλωμένη[236], δεν είναι έτσι, αγάπη; τσοφλολογοεκπληκτικέ[237] Παλιόφιλε[238]! Και δεν θα σκουπιδοαπορίπτεις[239] το άρωμά μου, λαδονερομένο της κιλαρνυκολόνιας[240], με μια σταλιά από μαρασκίνο. Σινιέ! Είναι Πευκοαλπικό μυρωδατοχαμόγελο από των εσθήρ[241] τα τελευταία εστεροπάσχα[242]. Είμαι στα χελωνοκαρδαμορούθουνα[243] του καθ ενός. Ακόμη και στου Χουθ τη μύτη[244]. Μα τον πιο άξιο θεό[245]! Καθώς λένε στην πόλη μας. Τον κουκουβαγιομεγάλο διαγουμιστή[246]! Αν ήξερα ποιος είσαι! Όταν εκείνη η άρπα από τον αέρα είπε πως ήταν ο Καπετάνιος Φιν που κάνει βουναλάκια[247] και ίσως πίεζε για το κοστούμι του είπα είσαι εκεί δεν είναι κανείς εκεί μόνο εγώ. Αλλά σχεδόν έπεσα από την στοίβα των δειγμάτων. Το κουδουνιστοδάχτυλό[248] σου σαν να φτερούγισε ντιν  μέσα στ’ αυτί μου. Είναι αλήθεια αυτό που ο ομογάλακτός σου στο Μπρέι[249] λέει στην περιοχή πως σε έσουραν στο Μπόρσταλ[250] γιατί οι γονείς σου κυλιόνταν συνέχεια στο βρωμοτζάκι του και έχαναν τα πεντηκοστομεσοφόρια[251]της έχοντας πιει τους όρκους τους; Μ’ οποιονδήποτε τρόπο[252], μ’ έφτιαχνες! Ο μόνος άντρας που ποτέ υπήρξε να μπορεί  να φάει τις δαγκάνες των αστακών. Η γηγενής μας νύχτα όταν δυο φορές με πήρες για κάποια Μαριάνν Σερί[253] και μετά ο ξάδερφός σου Γερμανός που υπογράφει τα δικά της με χι και το περουκόγενο[254] που βρήκα στον από Κλαρκάποιον[255]  σάκο  σου. Φαραωΐσως[256] θα παίζεις πως είσαι ο βασιλιάς της  νεραϊδοαιγύπτου[257]. Σίγουρα εσύ κάνεις τους πιο βασιλικούς θορύβους. Θα σου πω όλα τα είδη απ’ τα φτιασίδια, παραξενοεπικίνδυνε[258]. Και θα σε επιδείξω σε κάθε παραμυθομέρος[259] που περνάμε. Χιλιαδεσεκατοκαλοσωρίσατε[260], Καλώς ήρθατε, Κρόμβελ, Τι θα υπερνικήσει, ματαιότης ματαιοτήτων[261]. Αλλάξτε τα πιάτα για το επόμενο σερβίρισμα των πατατών! Η Σπεντλάβ[262] είναι ακόμη εκεί και ο κανόνας[263] θεριεύει και το ίδιο οι συνήθειες του Κλάφυ ανθεκτικοϋπόσχονται[264] και η λαμπροτρόμπα[265] της ενορίας μας είναι ένας έξοχος κουνελοχείμαρρος[266]. Αλλά εσύ θα πρέπει να ρωτήσεις τους ίδιους τέσσερις που τους ονόμασαν είναι πάντοτε ζεστά στο μπορσαλινομπαροσαλόνι[267] σου, λέγοντας πως αυτοί είναι τα καλύτερα λείψανα του Ντανιέλ Ο’Κόνελλ[268] και γράφοντας Φίνγκλας[269] απ’ το καιρό του Kατακλυσμού. Θα υπάρξει ένα βασιλικό έργο εν προόδω[270]. Αλλά είναι από αυτόν τον δρόμο που θα ‘ρθει αυτός κάποιο αύριο. Και να σου κάνω σήμα μ’ όλες τις τσακμακόπετρες και οι φτέρες να θροϊζουν στο πέρασμά μας. Και θα βυζάξεις[271] τον αντίχειρά σου λίγο και μετά θα σοφογράψεις[272]  το σολομοκήρυγμά [273] πάνω του. Συμβαίνει τόσο συχνά και πάλι το ίδιο για μένα. Λυγμός; Μόνο τύρφη, ρουφήχτρα αγάπη! Καθαρή τύρφη. Ποτέ δεν ξέχασες τον μπατ και ταφφ στο μπράιαν μπόρου [274], τι; Πολύ; Γιατί, αυτά τα μανιτάρια, ξεφύτρωσαν τη νύχτα. Κοίτα, εκτάρια από στέγες στις ενορίες. Θόλοι πάνω στους φράχτες, σπίτια στον καπνό[275]. Και ένα μητροπολιτικό μέρος για  τους ολυμπιακούς αγώνες. Σύνελθε, Κολοσσέ[276]! Πρόσεχε τη δρασκελιά σου αλλιώς θα χτυπήσεις. Ενώ ξεφεύγω τους σκουπιδοτενεκέδες. Κοίτα τι βρήκα! Ένα μικρό μπιζέλι[277]. Και κοίτα εδώ! Αυτό το αγαπημενοκύμινο τοσοδουλικοσποράκι[278]. Όμορφα μικρουλάκια, τα γλυκά μου, ήταν φτωχαγάπες πεταμένες από έναν απέραντο κόσμο; νεφοκαματογείτονες[279] για την νεαπόλη[280]. Η μεγαλοεμπλάνα[281] που καταχνιασμενοθωρούσες[282] φωτοαντικατοπτρίζεταιι[283] πάνω από το βρωμομουγκοδουβλίνο[284]. Μα και πάλι η ίδια[285] ποληάττης[286]. Λαφτοκοιμήθηκα[287] τόσο πολύ. Όπως είπες. Δίκαια. Αν χάσω την ανάσα μου για ένα λεπτό ή δύο μη μιλάς, θυμήσου! Κάτι που συνέβη, μπορεί να ξανασυμβεί. Μπα όλ’ αυτά τα χρόνια κι άλλα χρόνια υποφέρω, πολυαγαπημενοφευγάτε[288]. Να κρύψω το δάκρυ, η διχασμένη. Τα σκέφτομαι όλα. Οι γενναίοι που έδωσαν τον εαυτό τους, Οι δίκαιοι που υπήρξαν. Όλοι αυτοί που έφυγαν. Θα ξαναρχίσω σε μια Λιφοστιγμή[289]. Η χαραγματιά μιας κραυγής. Πόσο χαρούμενος θα είσαι που σε ξύπνησα! Θεέ μου! Πόσο όμορφα θα αισθάνεσαι! Για πάντα ύστερα. Πρώτα θα γυρίσουμε στα καπρίτσια εδώ και μετά το καλύτερο. Δίπλα δίπλα, γύρνα πάλι, στη γαμούπολη[290], ξακουσμένοι άντρες του Δουβλίνου! Το μόνο που ελπίζω όλοι οι ουρανοί να μας δούνε. Γιατί αισθάνομαι πως θα λιποθυμήσω τώρα. Στα βάθη. Στο απάγκιο του άνναμορ[291]. Άσε με να γείρω, αν θέλεις,  τοξοδυνατέ μεγαλοχρονομέτρη[292]. Όλα τα κορίτσια είναι αδύναμα. Μερικές φορές. Έτσι. Ενώ εσύ είσαι αδαμάντινος ευαπάντα[293]. Όπα, αυτό γυρίζει σαν από το πουθενά! Όπως τη νύχτα των αποκαλύψεων[294]. Σάλτα βολές παλμοί στο στόμα μου σαν τοξοφιλήματα[295] και βέλη! Κυριεθεέ[296] των Σκανδιναβών, πως μαστιγώνει τα κωλομάγουλά μου! Θάλασσα, θάλασσα! Εδώ, αμπολή, κολπίσκος, νησί, γέφυρα. Εκεί που σε συνάντησα. Η μέρα. Θυμάσαι! Γιατί εκεί εκείνη τη στιγμή και μόνο οι δυο μας μόνο; Θα ‘μουνα μόλις δέκα, ενός κεραμιδοράφτη νιανιαροθυγατέρα[297]. Το φίνο κοστούμι πάντα  κόμπαζε πάντοτε, σίγουρα αυτός, έμοιαζε στον μπαμπά μου. Αλλά ο ποζάτος φούσκωνε στην οδό Σάκβιλ. Και το αγριότερο  τέρας που έγινε ποτέ κυνηγούσε ένα μαραζωμένο παιδί τριγύρω απ΄ το τραπέζι του δείπνου[298] με μια πιρουνιά λίπος. Ένας βασιλιάς των σφυριχτών[299]. Σχολή[300]! Όταν έριξε το ατλάζι μου πάνω στη χήνα[301] του και άναψε τα δυο κεριά μας για το ντουέτο των τραγουδιστάδων μας πάνω στην ραπτομηχανή. Είμαι σίγουρη πως ψέκασε χυμό στα μάτια του ν’ αστραποβολούν για να με τρομάξει[302]. Παρ όλα αυτά μου είχε μεγάλη αδυναμία. Ποιος θα ψάξει τώρα να Βρει τα Χρώματά Μου[303] στα ηλιοτρόπια των λόφων του Βικογουΐκλοου[304]; Αλλά διάβασα στο Συνεχίζεται[305] παραμύθι πως όσο οι τρομπετοφουσκοκαμπανούλες φυσοσκαστοφυτρώνουν[306] ακόμη θα υπάρχουν εραστές[307]. Θα υπάρξουν άλλοι αλλά κανένας για μένα. Εν τούτοις αυτός ποτέ δεν έμαθε ότι είχαμε ειδωθεί πριν. Νύχτα τη νύχτα. Που λαχταρούσα να πάω. Παρ όλ’ αυτά. Μια φορά είχες σταθεί απέναντί μου, σχεδόν γελώντας, φορώντας τα μαύρα και χακί[308] σου του ανταριασμένου κλάδου για να με ησυχάσεις διασκεδαστικά[309]. Και έμεινα ήσυχη σαν μούσκλο. Και μια φορά χίμηξες  κατά πάνω μου, απειλητικά μουγκρίζοντας, σαν μια τεράστια μαύρη σκιά  μ’ ένα γυαλιστερό βλέμμα να με διαπεράσεις ωμά[310]. Και πάγωσα και σε παρακαλούσα. Τρεις φορές συνολικά. Ήμουν το παιχνίδι  όλων τότε. Μια πρωταγωνίστρια. Και συ ήσουν της παντομίμας ο Βίκινγκ Αγριογότθος[311]. Ο εισβολέας της Ιρλανδίας[312]. Και, μα τον Τρομεροθόρ[313], του έμοιαζες. Τα χείλια μου μπλάβισαν απ την ηδονή του φόβου. Όπως σχεδόν τώρα. Πώς; Πως το είπες ότι θα μου ‘δινες τα κλειδιά της καρδιάς μου. Και θα παντρευόμασταν μέχρι να μας χωρίσει ο δελταθάνατος[314]. Αν κι ο διάβολος πράγματι μας χώρισε. Αχ Θεέ μου! Μόνο, όχι, εγώ τώρα είμαι που πρέπει να δώσω. Όπως η περιστέρα[315] η ίδια έκανε[316]. Εμείς σ’ αυτόν τον λιμνοκαταρράκτη[317]. Και μπορεί να είναι τώρα το αντίο; Αλοίμονο! Σιωπηλοευχήθηκα[318] να είχα καλύτερο βλέμμα για να σε παρακολουθώ μέσ’ από το ξημέρωμα που μεγαλώνει. Αλλά εσύ αλλάζεις, καρδιά μου[319], αλλάζεις από μένα, το αισθάνομαι. Ή είμαι εγώ; Μπερδεύομαι. Πότε ελπίδα γεμάτη και πότε σφιγμένη. Ναι, αλλάζεις, συζυγογιέ[320], και γυρίζεις, σε αισθάνομαι, για μια συζυγοθυγατέρα[321] από τους λόφους ξανά. Ιμαλαϊοψευδαίσθηση[322]. Και αυτή έρχεται. Κολυμπώντας στην υστεροϋγρασία[323] μου. Διαβολοπαίρνοντας[324] πάνω στην ουρά μου. Απλά ένα βίτσισμα ζωηρό κατεργάρικο δραστήριο πιτσιλωτό[325] πισινοξυλισμένο[326] τρεχάτο κάτι σαν ακροβατικό, σουλατσαδοροτρίζονο[327]. Η σταχτοπούτα ήρθε μόνη της. Λυπάμαι τα γεράματά σου που είχα συνηθίσει. Τώρα μια νεότερη είναι εκεί. Προσπάθησε να μη χωρίσεις! Να είστε ευτυχισμένοι, αγαπημένοι! Μακάρι να κάνω λάθος! Γιατί αυτή θα είναι γλυκιά μαζί σου όπως ήμουν κι εγώ γλυκιά όταν ήλθα κατ ευθείαν από τη μάνα μου. Η μεγάλη γαλάζια μου κρεβατοκάμαρα, ο αέρας τόσο γαλήνιος, σπάνια ένα σύννεφο. Εν ειρήνη και σιωπή. Θα μπορούσα να μείνω εκεί για πάντα. Κάτι πάει στραβά με μας. Πρώτα αισθανόμαστε. Μετά γκρεμιζόμαστε. Και άστη να βρέξει τώρα αν το θέλει. Μαλακά ή γοερά όπως της αρέσει. Τέλος πάντων άστη να βρέξει γιατί ήρθε η ώρα μου. Έκανα το καλύτερό μου όταν με αφήναν. Σκεφτόμενη πάντα πως αν φύγω όλα φεύγουν. Εκατό φροντίδες, δεκάτη από μπελάδες και υπάρχει κανείς να με καταλαβαίνει; Ένα στα χίλια χρόνια των νυκτών; Όλη μου τη ζωή έζησα ανάμεσά τους μα τώρα μου γίνονται αντιπαθητικοί. Και σιχαίνομαι τα μικρά θαλπερά τους  κόλπα. Κι’ απεχθάνομαι τις μέτριες βολικές επιστροφές τους. Κι όλα τα άπληστα ξεσπάσματα μέσα από τις μικρές ψυχές τους. Και όλες τις νωθρές εκκρίσεις από τα ασθενικά κορμιά τους. Πόσο μικρά είναι όλα! Κι εγώ να μιλάω στον εαυτό μου πάντα. Και τραγουδώντας πάντα. Νόμιζα πως άστραφτες ολόκληρος με την αριστοκρατικότερη άμαξα. Είσαι μοναχά μια κολοκύθα. Σε νόμιζα τον μεγάλο σε όλα τα πράγματα, στη δόξα και στην ενοχή. Δεν είσαι παρά ένας ασήμαντος. Σπίτι! Οι δικοί μου δεν ήταν δικής τους πάστας πέρα εκεί όσο μπορώ να ξεχωρίσω μέχρι τώρα. Για όλες τις θρασύτητες και τα κακά και τα θολά που κατηγορούνται, οι κακές μάγισσες[328] . Όχι! Ούτε για τους άγριους χορούς μας σ’ όλη την άγρια χλαπαταγή τους. Μπορώ να δω τον εαυτό μου ανάμεσά τους, ανναξανανεαλίβια ομορφηόμορφη[329]. Πόσο όμορφη ήταν, η άγρια Αμαζόνα, όταν αρπαζόταν πάνω στο άλλο μου το στήθος! Και τόσο πολύτιμη, η αγέρωχη Νειλοσελήνη[330], που θα κρεμιόταν απ’ τα τίμια μαλλιά μου! Γιατί αυτές είναι οι ανταροϊστορίες[331]. Ωπ κρεμάσου! Κρεμάσου Ωπ[332]! Και η κλαγγή από τις κραυγές μας μέχρι να τιναχτούμε ελευθερωμένοι. Αυροπετώντας[333], λένε, ποτέ δεν ακούγεται τ’ όνομά σου! Αλλά τους σιχαίνομαι που είναι εδώ και όλα τα σιχαίνομαι. Μοναξιά στη μοναξιά μου. Για όλα τους τα λάθη. Πεθαίνω. Ο πικρό τέλος! Θα χαθώ πριν ξυπνήσουν. Ποτέ δεν θα το δουν. Ούτε θα ξέρουν. Ούτε θα τους λείψω. Κι είναι γερατειά  και τα γερατειά είναι θλιβερά και κουραστικά θα γυρίσω πίσω σε σένα, παγωμένε μου πατέρα, παγωμένες μου τρελέ πατέρα, παγωμένες μου τρελέ φοβερέ πατέρα, μέχρι που η κοντινή θωριά και μόνο του μήκους του, τα μίλια και μίλια του, μονοτονοβογγώντας[334], να μου φέρει λασποθαλασσινή[335] θαλασσοναυτία[336] και θα χιμήξω, μοναχή μου, στην αγκαλιά σου. Τους βλέπω να σηκώνονται! Σώσε με απ΄ αυτές τις τριαινοτρομερές[337] περόνες! Δυο ακόμη. Μιαδυό[338] στιγμές ακόμη. Λοιπόν. Γειάσας αντίο. Τα φύλλα μου σκόρπισαν μακριά μου. Όλα. Αλλά ένα γαντζώνεται ακόμα. Θα το πάρω μαζί μου. Να μου θυμίζει τον. Λφφ[339]! Τόσο βροχερό τούτο το πρωινό μας. Ναι. Κουβάλησε με πέρα, μπαμπάκα[340], όπως στο πανηγύρι των παιχνιδιών! Εάν βλέποντάς τον να πλέει προς τα μένα μ’ ασπρανοιγμένα[341] πανιά σαν να ερχόταν από τους Κιβωτορχαγγέλους[342], θαρρώ θα αργόσβηνα πάνω στα πόδια του, ταπεινά σιωπηλά, μόνο για να εξαφανιστώ. Ναι, ώρα. Να που. Πρώτα. Διασχίζουμε το γρασίδι σιωπηλά προς τον ερημότοπο. Σιωπή! Ένας γλάρος. Γλάροι. Ο πατέρας καλεί! Έρχομαι, πατέρα! Τέλος εδώ. Εμείς τότε. Τέλος, ξανά! Πάρ’ το. Τα φιλιά σου[343], να με αγαπονεροθυμάσαι[344]. Μέχρι χίλια χρόνια. Χείλια. Τα κλειδιά. Δοσμένα! Μακριά μοναχική τελευταία αγαπημένη μακρόσυρτη η 



  






Βοηθήματα.
Brivic Sheldon, Joyce’s Waking Women. An Introduction to Finnegans Wake. University of Winsconsin Press. 1995 (σελ. 81-135)
Campell John, A Skeleton Key to Finnegans Wake. Joseph Campbel Foundation. 2005. ( σελ, 337-352)
Fordam Finn, «The End»; «Zee End» στο: How Joyce Wrote Finnegans
Wake, Edited by Luca Crispi and Sam Slote. The University of Winsconsin Press. 2007.
Gordon John, Finnegans Wake, a plot summary. Syracuse Universit Press. 1986. (σελ. 263-278)
Irigaray Luce, This Sex which is not One. Μετάφραση από τα γαλλικά: Catherine Porter και Carolyn Burke. Cornell University Press. 1985
Kitcher Philip. Joyce’s Kaleidoscope. An Invitation to Finnegans Wake. Oxford University Press. 2007 (σελ. 242-250)
Tindall York William, A Reader’s Guide to Finnegans Wake. Stracuse University Press. 1969. (Σελ. 305-331)



[1] Wanterlond Road [→ Wonderland: χώρα των θαυμάτων (η Αλίκη στη)] → Waterloo: οδός στο  Δουβλίνο)
[2] Holos: Όλος
[3] Allforabit [→All (όλο)-for (για)-a (ένα)-bit (κομμάτι)] → Al(l)f(or)abit: alfabet: αλφάβητο
[4] Alma Luvia, Pollabella  [→Alma (: λατιν, στοργική) → Anna Luvia ( λατιν, αναφέρεται στο πλύσιμο, καθάρισμα) → Livia, Pollabella (→ Polla (λατιν μικρή. ελλην πολλά)-bella (όμορφη) → Anna Livia Plurabel
[5] fooneral [→ funeral: κηδεία. foon(eral) → Finn (MacCool: Μυθικός πολεμιστής της Ιρλανδικής Μυθολογίας)] → foo(nera)l: βλάκας, χαζός.
[6] sneak [: λάθρα, κρυφά, μπαμπέσικα)  pleace (place: μέρος) → please] → take place: λάβει χώραν,   
[7] creeps (creep: γλιστρώ, έρπω) → six: έξη
[8] toosday (today) → Tuesday: Τρίτη
[9] himp of holth → hill of howth: λόφος του Χουθ
[10] herewaker [→ here (εδώ)-waker (→ wake(r): ξυπνώ] → Earwicker: αγρυπναυτιάς
[11] Comfreshenall [→ (com)fresh: φρέσκο(nal)] → confessional: εξομολογητήριο
[12] daysends [→day (ημέρα)-sends (στέλνει)] → descends: κατεβαίνει
[13] Τζιαμπατίστα Βικο (Giambatista Vico), Ιταλός φιλόσοφος και ιστορικός  του 17ου Αιώνα. Στο έργο του, Scienza Nuova: Νέα Επιστήμη, θεωρεί ότι η ιστορία εξελίσσεται σε κύκλο  (θεοκρατική, Αριστοκρατική, Δημοκρατική περίοδος) με επιστροφή (ricorso) στην αρχή. 
[14] millwheeling → mill (μύλος)-wheeling (γυρίζοντας)
[15] vicociclometer → vico (Βίκο, ο φιλόσοφος)-ciclometer (κυκλόμετρο)
[16] Whyafter → Why( γιατί)-after (μετά)  what
[17] forewhere [→ fore (μπροστά, πλώρη)-where (πού)] → forever: για πάντα
[18] in possible (δυνατόν) → impossible: αδύνατο
[19] leafy spearing (leafy: φυλλωμένοςLiffey: ο ποταμός του Δουβλίνου) →στα γαλατικά ζωή]  → leafy speaking
[20] «Το μυαλό του αρχίζει να θολώνει στην προσπάθειά του ν’ ακούσει».
[21] She he she ho she ha to la she hears so she had to laugh: Αυτή ακούει έτσι αυτή πρέπει να γελάσει
[22] Hairfluke (→ verflucht: γερμανικά κατάρα) → Herrfluch= η κατάρα του κυρίου να πέσει πάνω σου που δεν μιλάς δυνατότερα, αυτός προσπαθεί να την πιάσει από τα μαλλιά με μια λάφφα (σ.σ ναυτικός όρος για το νύχι της άγκυρας)  (JJ HSW)”
[23] twig→ αγγλοϊρ: καταλαβαίνω (JJ HSW)”
[24] Impalpabunt → impalpable: το μη αντιληπτό δια των αισθήσεων, δια της ψηλαφήσεως.
[25] abhears → ab(hears):...μακρυά από.
[26] sonhusbandson (γιος)-husband (σύζυγος)
[27] Λιούις Κάρρολ, Μεσ’ Στον Καθρέφτη και τι Βρήκε η Αλίκη εκεί. Μετάφραση Σωτήρη Κακίση. Υ Βιβλια, 1979
[29] Amazia → Αμαζόνα και Αμαζόνιος, ο ποταμός.
[30] Niluna [→(Ni)luna: σελήνη] → Nile: ο ποταμός Νείλος
[31] allaniuvia [all- aniu (→ anew)] → Anna Livia. pulchrabelled (→ pulchra (λατιν όμορφη)→ Plurabelle ] → Anna Livia Plurabelle
[32] nonsery reams  [nonsery ( → nonsence: ανοησίες) → nursery: νηπιακός reams (δεσμίδες χαρτού 500 φύλλων, πολλά γραπτά, «τόμοι ολόκληροι») → rhymes: ρίμες] nursery rhymes: παιδικά τραγουδάκια
[33] padded (padre: ληστής του δρόμου, παραγεμιστής) → Πάτερ
[34] avidly a chic: ιρλανδ γιε μου
[35] staired (→ stair: σκάλα) → stared: ατένιζε
[36] manunknown [→ man (άνθρωπος, άνδρας)-unknown (άγνωστος)] → manannan MacLir: ιρλανδική θεότητα της θάλασσας
[37] balladproof [ → ballad (μπαλάντα)-proof (στεγανός, αδιαπέραστος)] → bulletproof: αλεξίσφαιρος
[38] haily (χαλάζι) → holly: το φυτό λιόπρινο,
[39] icy (:πάγος) → ivy: κισσός → Issy: η θυγατέρα του ΝΟΚ missilethroes [ → missile (βλήμα, βολίδα(throes: throw: ρίχνω)] → mistletoe: ιξός το φυτό. (ο νορβηγός Θεός Βalder σκοτώθηκε από τη ρίψη ιξού)
[40] missilethroes [ → missile (βλήμα, βολίδα(throes: throw: ρίχνω)] → mistletoe: ιξός το φυτό. (ο νορβηγός Θεός Βalder σκοτώθηκε από τη ρίψη ιξού)
[41] myselfish [→ my (μου)-selfish (εγωϊστής)] → myself(ish): εαυτός
[42] whiteyoumightcallimbs white (ασπρος)-you (εσύ)-might (μπορεί)-cal (λέω, αποκαλώ)-limbs (μέλη, πόδια)
[43] Irigaray Luce, Thiw Sex which is not One,  Μετάφραση, Cathrine Porter και Carolyn Burke. Cornell University Press, Ithac,  New York. 1985
[44] Rheadoromanscing → Rhea (doromanscing): Ρέα (ετυμολογείται από το ροή),  η Τιτανίς θυγατέρα του Ουρανού και της Γης, μητέρα των Θεών.) R(h)ead(oromansc)ing: διαβάζοντας  →(Rheado)romansc(ing)e: ρομάντζο] → Raeto-Romanic: Ρωμανικές διάλεκτοι που μιλιούνται στην ΝΑ Σουηδία, Β. Ιταλία και Τυρόλο.
[45] PantharheaPant(h)a(: πάντα)-r(h)ea (Ρέα: (ετυμολογείται από το ροή),  η Τιτανίς θυγατέρα του Ουρανού και της Γης, μητέρα των Θεών.) → Pant(h)a r(h)e(a): πάντα ρει, του Ηρακλείτου
[46] whitespread [→ white (άσπρος)-spread (απλώνω)]
[47] Arkangels [→ Ark (κιβωτός)-angels (άγγελοι)] → Archangels: αρχάγγελοι
[48] To «Ω» προφέρεται σαν δύο Ο (αγαπώ αγαπόο). Την παρατήρηση οφείλω στον κ. Γιάννη Καλεώδη.  
[49] Αγρυπνος- Αννα-Αναγνώστης-Συγγραφέας.
[50] Soft morning (→ ψιλοβρόχι) → good morning
[51] Speafing → speaking.  Αγουροξυπνημένη προφέρει μπερδεμένα τη λέξη . 
[52] Folty (→ faulty: σφαλερός) → forty: σαράντα
[53] Lispn → listen: άκου
[54] babes (in the wood): τίτλος κουκλοθέατρου, παντομίμας
[55] robins in crews (: robins: κοκκινολαίμηδες. crew(s): ομάδα, πλήρωμα] → Robinson Crusoe: τίτλος παντομίμας
[56] hooths ( → house: σπίτι) → Howth
[57] Terce (for a fiddler), sixt (for makmerriers), none (for a Cole) → η Τρίτη έκτη και ενάτη ώρα του εκκλησιαστικού κανόνα. (Terce for a) fiddler, (sixt for mak)merriers: χαρούμενοι), (none for a) Cole (κουνουπίδι)→ Finn Mac Cool. Terce for a fiddler, sixt for makmerriers, none for a Cole → «Old King Cole was a merry old soul, ... he send for his pipe and he send for his bowl and he send for his fiddlers three»
[58] leafy → leaf(y) : φύλλο
[59] exsogerraider [→ exso (ελλην έξω)-ger-raider: επιδρομέας. (ex)soger(raider): αρχ, στρατιώτης] → eχaggerator
[60] slump (: σωριάζομαι, πέφτω) → sleep: ύπνος
[61] toddy: οινοπνευματώδες ποτό στο οποίο προστίθεται ζεστό νερό και ζάχαρη
[62] Yawhawaw : (YHWH) Yahweh είναι ο τρόπος που διαβάζεται στα αγγλικά το יהוה, (το όνομα του θεού του Ισραήλ) Αυτά τα 4 εβραικά γράμματα ( יהוה ) καλούνται με την ελληνική λέξη τετραγράμματον  (Tetragrammaton) και μεταγράφονται στο αγγλικό αλφάβητο ως YHWH ή YHVH ή JHWH ή JHVH.
[63] Helpunto min, βοήθα μας, ισπανικά
[64] (nill : λατιν, τίποτα) Bud (: μπουμπούκι) → Dub(lin): Δουβλίνο αναγραμματισμένο
[65] Buckly shuit [→Buckley shot (o στρατιώτης Μπάκλευ πυροβόλησε τον ρώσο στρατηγό)] → Birthday suit
[66] Rosensharonals [→ Rosen (άνθος)-sharon(als): πεδιάδα] → «εγώ άνθος του πεδίου, κρίνον των κοιλάδων»  Άσμα Ασμάτων, β 1
[67] cosh (: ρόπαλο) → cash: μετρητά
[68] with the bulge → ο HCE έχει μια μικρή καμπούρα
[69] Proudpurse Alby [→ purseproud: αργκό, λάγνος, έκφυλος) → Perfidius Albion: λατιν επίβουλη Αλβιών
[70] (Eileen) Aroon: τραγούδι του ιρλανδού αρπιστή Connellan
[71] Eireen [→ Eileen (L/R): γυναικείο όνομα από το ιρλανδικό  Eibhlin (Aveline) που μάλλον σημαίνει επιθυμητή] → ελλην Ειρήνη και Ιρλανδία.  Η πλούσια Αγγλία και η φτωχή Ιρλανδία
[72] comfytousness (contemptuousness: περιφρόνηση, καταφρόνια) → covetousness: ζηλοφθονία
[73] wonderdecker [→ wonder (θαύμα)-decker (→ decken: γερμ συνουσιάζομαι). Van Der Decken: ο συγγραφέας του Ιπτάμενου Ολλανδού] → wonderdokter: γερμ κομπογιαννίτης.
[74] somebalt thet sailder [→ some (κάποιος)-balt (Βαλτικός, κάτοικος της Βαλτικής)] Sinbad the sailor: Σεβάχ ο Θαλασσινός
[75] megallant [→ mega(llant): ελλην μεγάλος. (me)gallant : γενναίος, δανδής (περιποιητικός στις γυναίκες)] → magellan: Μαγγελάνος, ο θαλασσοπόρος
[76] Iren duke's [ Iren (→ iron: σίδηρος) → ιρλανδός] → Iron Duke: Σιδηρούς Δουξ, ο Γουέλινγκτον.
[77] somebrey [→ some (κάποιος)-brey (bray:γκάρισμα)] → somebody.  erse(: σκοτσέζικη διάλεκτος) → ass: γάιδαρος, πισινός
[78] RathgreanyRath Grainne: η τοποθεσία όπου εγκαταστάθηκαν ο Diarmaid και η Grania. Κατά την ιρλανδική μυθολογία η όμορφη πριγκίπισσα Grania πρόκειται να παντρευτεί τον  Fionn mac Cumhaill ( ο μεγάλος μυθικός πολεμιστής), αλλά ερωτεύεται τον Diarmuid Ua Duibhne, με τον οποίον διαφεύγει καταδιωκόμενη. Η περιπέτεια εξιστορείται στο The Pursuit of Diarmuid and Gráinne.
[79] Heel → «high and low heel» πολιτικά κόμματα στην Λιλιπούτη, Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ του Σουίφτ
[80] twinngling of an eye [→ twin (δίδυμα)-ngling] → εν ριπή οφθαλμού
[81] Som. So oft. SimSame. So often. Similar
[82] sehm asnuh → Shem/ Shaun (οι δίδυμοι) asnuh→ anew: ξανά, απ την αρχή
[83] crony aunts (→ Kronion(s): Κρονίδης ο γιος του Κρόνου, ο Δίας) → crone (γραΐδιο)  aunts (θείες, θείτσες)
[84] Quickenough → Quick (γρήγορος, ζωηρός)-enough (αρκετά)  Doddpebble → Dodd (→ dead: νεκρός)-pebble (βότσαλο) . quick and dead: « κρίνειν ζώντας και νεκρούς» προς Τιμόθεον Β επιστολή Παύλου δ 1
[85] Minssions (→ mingo: λατιν ουρώ) → mansion: μεγάλο κτήριο, αρχοντικό
[86] Laundersdale [→ Launder(sdale): μπουγάδα, πλένω] → Launderdale η πολυκατοικία στο Λονδίνο όπου έμενε ο άγγλος ποιητής και κριτικός Arthur Symons
[87] Pearse [(Patric) Ιρλανδός εκπαιδευτικός και πατριώτης μετείχε στην εξέγερση του Πάσχα (Easter Rising, 1916) στο Δουβλίνο. Επικήδειος (1915) στον τάφο του ODonovan Rossa, Ιρλανδού επαναστάτη και ιδρυτή της Ιρλανδικής Δημοκρατικής Αδελφότητας] → Perse OReillyperse oreille (ear-piercer) → earwig →[ear (αυτί)-worm (σκουλήκι)] →  Ο σκουληκαυτιάς (φορφικούλης) HCE.
[88] hugly Judsys → [(h)ugly: άσχημος] → Ηoly: Άγιος.  Judsys [→ Jud(s)y(s): punch και Judy (κουκλοθέατρο)] → Jesus
[89] matcher's (: matcher: ταιριαστός) → Mother: μητέρα
[90] Findlings [→ foundlings: έκθετα (βρέφη)] → feelings: αισθήματα
[91] gricks (έλληνες, γραικοί) → grig: γρύλος, τριζόνι
[92] Is isIsis. Επίσης όνομα του άνω Τάμεση.
[93] hospodchhotchpotch: λαχανόσουπα, συνοθύλευμα, αχταρμάς
[94] slusky slushy: σαχλοσυναισθηματικός, γλυκανάλατος
[95] pertsparts: μέρη.
[96] saintomichael [→ saint (Άγιος)-o-michael (Μιχαήλ)] → sentimental. αναφορά στο «συναισθηματικό ταξίδι: sentmental journey» του Στερν
[97] lausafire [→ laus (λατιν έπαινος)-a-fire (φωτιά)] → lucifer: εωσφόρος (αυτός που φέρνει την αυγή)
[98] depth(: βάθος) → dead: νεκρός. Αναφορά στο «βιβλίο των νεκρών» των Αιγυπτίων
[99] our laddy's lampern → « lady with the lamp» → Florence Nightingale. Our Lady: η Παρθένος Μαρία
[100] windbag [: πολυλογάς, φαφλατάς]. Ο ασκός της γκάιντας
[101] Gustsofairy → Gusts (ριπή)-of-air (ανέμου)
[102] rucksunck [→ knapsack: σακίδιο] → μοιάζει με hump: καμπούρα (annotation)
[103] dannymans → Danny Man(s): o καμπούρης υπηρέτης του πρωταγωνιστή Cregan, στο έργο The Collen Bawn του Boucicault (Dion, 1859-1020, Ιρλανδός θεατρικός συγγραφέας)
[104] Ilma: φιάνδ
[105] owld [→ owl(d): κουκουβάγια)] → o(w)ld: γέρος
[106] Finvara → Ο βασιλιάς (Finn Bheara, Finbeara or Fionnbharr). Στην ιρλανδική παράδοση, βασιλιάς των νεκρών, οποίος παρέχει καλή σοδειά, δυνατά άλογα και πλούτη. Συχνά κάνει απαγωγές γυναικών
[107] shawlders [→ shawl(ders): εσάρπα, σάλι] → shoulders: ώμοι
[108] brookfisht [→ brook (ποταμάκι, ρυάκι)-fish(t): ψάρι] → breakfast
[109] roly polony [polony: πολωνική σάλτσα] → roly pol(on)y: μαρμελαδοπουτίγκα
[110] Blugpuddels → (Black pudding: είδος λουκάνικου) → Black pool: το Δουβλίνο στα Ιρλανδικά
[111] Is't you fain → is tu fein: ιρλανδ είσαι
[112] roost: κουρνιάζω, κούρνια, φωλιά των πουλιών
[113] brood: ολλανδ,  ψωμί. roost broodRostbrot: γερμ τοστ
[114] Oaxmealturn [→ (Oax)mealturnme alterum: λατιν ένα άλλο εγώ] → Oxmantown: περιοχή του Β Δουβλίνου
[115] Lst: λίστα, κατάλογος
[116] nollyNol: το χαϊδευτικό του Κρομβελ
[117] Market NorwallMark of Cornwall: Θείος του Τριστάνου και σύζυγος της Ιόλης στους θρύλους του Αρθούρου. NorwallNorth wall: περιοχή του Δουβλίνου
[118] Γιοι του Ισαάκ, Είσαι και Ιακώβ
[119] sloped its line → loop line railway bridge στο Δουβλίνο
[120] Fey Arthur → Fey: άυλα δικός μου. Arthur [: art(our) άυλα αρκούδα]  Άρθουρ
[121] padded (padre: ληστής του δρόμου, παραγεμιστής) → Πάτερ
[122] avidly  a chic: ιρλανδ γιε μου
[123] fool a many tiny → for my tiny (hand) 
[124] Dole → ντο λα (οι νότες)
[125] MineninecyhandsyMine (δικό μου)-[ninecy (→nancy: Νάνση)-hand(sy): χέρι] Nancy Hands: όνομα παμπ κοντά στο πάρκο του Φοίνικα.
[126] Jorgen Jargonsen [Jargon(sen): αργκό)] → Jorgen Jorgensen: μελέτησε το λεξιλόγιο των ιθαγενών.
[127] glave (: αρχ , σπαθί, ξίφος) → glava: κεφάλι
[128] hodd [→ hod: πηλοφόρι] → head: κεφάλι
[129] timpul: ρουμαν ώρα
[130] hearseyardhearsay (διάδοση, φήμη, μαρτυρία εκ τρίτων, όχι από άμεση αντίληψη)-yard: αυλή, περίβολος.
[131] Ο Νώε έστειλε ένα περιστέρι και ένα κοράκι έξω από την κιβωτό.
[132] Coole → Finn MacCool
[133] peaters (peat: τύρφη)→ Πέτρος.  poll (εκλογή) → Παύλος
[134] sookadoodlingcockadooling: το λάλημα του πετεινού ως ηχομιμητικό στα μικρά παιδιά, κικιρίκου
[135] na Galla → na nGall: των ξένων
[136] tamming → tam-o'-shanter: μάλλινος μωρουδίστικος σκούφος
[137] Caubeen [: αγγλοϊρλ παλιό καπέλο] → cabin: καμπίνα, καλύβα. Όταν ο Tim Healy έγινε γενικό κυβερνήτης της Ιρλανδίας οι Δουβλινέζοι αποκαλούσαν το περίπτερο του Αντιβασιλέα «καλύβα του Θείου Τιμ»  
[138] Viker Eagleviceregal: Αντιβασιλιάς
[139] Penisole's [→ Penis(ole's): λατιν πέος] → penisole: λατιν Χερσόνησος
[140] goodiest shoeshoes → Goody Two-Shoes, παιδική ιστορία
[141] Knut's (Knut όνομα μεσαιωνικών βασιλέων της Δανίας) → knot: κόμβος (ναυτικό μίλι)
[142] possumbotts → Puss in Boots: Παπουτσωμένος γάτος
[143] BuahbuahBuah(buah): μαλαις, φρούτο Buah(buah) → buadh: ιρλανδ νίκη
[144] As leisure paces  → ALP
[145] helpyourselftoastrool [→ help (βοηθώ, βοήθεια)-yourself (το εαυτό σου)-toast  (αργκό, καταστροφή)–rool (εστον, τροχός, τιμόνι)] → HCE
[146] Afartodays [→ Afar(todays): μακρυά],  afeartonights [(a)fear(tonights): τρόμος] →, Forty days forty nighths → «Και εγένετο ο κατακλυσμός τεσσαράκοντα ημέρας και τεσσαράκοντα νύκτας» Γένεσις ζ’ 17
[147] Danegreven → Dacriffan: κάβος στο Χουθ.
[148] hangsTime hangs on ones hands → ο χρόνος κρέμεται στα χέρια σου, έκφραση
[149] δρομολόγιο του τραμ στην περιοχή του Χουθ
[150] Olobobo foxy theagues (→ (O)lobo(bo): ισπαν,  λύκος  foxy: αλεπού, κατεργάρης. theaguesthe agues: πυρετός, θέρμες
[151] BugleyBug (κοριός)-ley (λιβάδι)
[152] Naul: χωριό κομητείας του Δουβλίνου
[153] TallyhaughTally-ho: κραυγή των κυνηγών της αλεπούς
[154] riddletightriddle (αίνιγμα, γρίφος)-tight (δεμένος σφιχτά)
[155] riddletight raiding hats → red riding hood παντομίμα
[156] robost → roebuck: μικρόσωμο ελάφι
[157] Stag: είδος ελαφιού
[158] hart: είδος ελαφιού
[159] capapolecap-a-pie: από το κεφάλι μέχρι τα πόδια
[160] ear, wigglyearwig
[161] Κωμοπόλεις στη Βαρονία Duleek, κομητεία του Δουβλίνου
[162] Delvin: όνομα ποταμού
[163] Platonic garlensBotanic gardens, δίπλα στο νεκροταφείο Glasnevin στο Δουβλίνο
[164] loosed (χαλαρωμένος) → lost: χαμένος
[165] Ericoricori coricome huntsomeearwicker come homeHCE (ανεστραμμένο).  Ericoricori [→ κουρικίκου] → earwicker. (cori)come: έρχομαι huntsome  [→ hunt (κυνήγι)-some (κάποιος)] →  h(unts)ome: σπίτι   earwicker come homeHCE (ανεστραμμένο)
[166] horner corner → « little Horner sat in the Corner: ο μικρός κορνίστας κάθισε στη γωνία» παιδικό τραγούδι
[167] mutthergoosipmutther (→ mutter: μητέρα)-goosip (→ goose: χήνα)→ goosip (→ gossip: κουτσομπολιό) → Mother Goose , παντομίμα
[168] ech → HCE (ανεστραμμένο)
[169] hoothoothoo (→ how do you do) → Howth
[170] ithmuthisthy (→ isthmus: ισθμός, του Sutton) → his majesty: η μεγαλειότης του
[171] house of laws (νόμοι) → house of Lords: η βουλή των λόρδων.
[172] kow-tow → εδαφιαία υπόκλιση των Κινέζων ακουμπώντας το μέτωπο στο έδαφος ως ένδειξη σεβασμού
[173] Armor → Armorica: Βρετάνη
[174] cheap magyerstrape [magyer(strape): Mayar: ουγγρικός)] → chief magistrate
[175] Bomthomanew [Bom-thom-anew) → Bartolomew vim vam  vom (→ von) Hungerig (→ Hongerig: ολλανδ πεινασμένος) → Vanhomrigh] →  Bartolomew Vanhomrigh: Δήμαρχος του Δουβλίνου και πατέρας της Βανέσσας του Σουίφτ.
[176] Η καδένα του Δημάρχου
[177] botherbumbosebother (ενοχλώ)-bumbose (→ pompous: πομπώδης, ξιπασμένος)
[178] aural eyeness [→ aural (: ακουστικός) → royal: βασιλικός)  eyeness (: eye(ness): μάτι, οφθαλμός) → highness: υψηλότης] → royal highness 
[179] currant bread (: σταφιδόψωμο). bread → head: κεφάλι
[180] sillymottocraft [→ silly (χαζός, ανόητος)-motto-craft (πανουργία, τέχνη)] → cinematograph
[181] ruff: όρος χαρτοπαικτικός (μπριτζ κλπ). Ruff: Guide to the Turf : οδηγός στην Τύρφη
[182] Flura : → Flora: η θεά των λουλουδιών και της άνοιξης
[183] follied (→ folly: απερισκεψία, αφροσύνη) → followed: ακολούθησαν
[184] Clatchka (→ clyatcha: ρουμαν εξουθενωμένο αλογάκι)→ Klatschen: επευφημία, επευφημώ
[185] hillymount [→ hilly (hill: λόφος, ύψωμα)-mount: σκαρφαλώνω και βατεύω, κουτουπώνω] → houyhnhnms (χούϊναμ: τα ευφυή ευγενή άλογα κυβερνήτες των Yahoo (Γιαχού), των δυσμόρφων, άπληστων, υλιστών που συναντά ο Γκιούλιβερ στο τελευταίο του ταξίδι στη χώρα των Χούιναμ ( A Voyage to the Country of the Houyhnhnms.  Ταξίδια του Γκιούλιβερ του Jonathan Swift.
[186] strulldeburgghersStruldbrugs: Οι αθάνατοι αλλά γηράσκοντες που συναντά ο Γκιούλιβερ στο τρίτο του ταξίδι στο βασίλειο της Luggnagg
[187] rollcky road → «rocky road to Dublin: ο κακοτράχαλος δρόμος για το Δουβλίνο», τραγούδι
[188] adondering → (a)donde(ring): ολλανδ βροντή.
[189] heathery benn [ heathery(: ρεικώδης, γεμάτος ρείκια) → Eadair: ιρλανδ κεφάλι.  benn (→ beinn: ιρλανδ: Χουθ)] → beinn Eadair: ιρλναδ Howth Head
[190] quolm unconsciounce → quolm (→calm: γαλήνη, ηρεμία) unconsciounce (→ un (αρνητικό πρόθημα, όχι)-conscience: συνείδηση)] → qualms of conscience: τύψεις συνειδήσεως
[191] scand the arising [(εγειρόμενος, αναστηνόμενος)→ horizon: ορίζοντας)] → scan (σαρώνω, ανιχνεύω, σκανάρω) the horizon 
[192] Drumleek [→Drum (τύμπανο)-leek (πράσο)] → Σημείο στη Νότια πλευρά του Howth Head
[193] Evora: η ομώνυμη γέφυρα οπού θεωρείται ότι νίκησε τους Δανούς ο 1ος κόντες του Χουθ Σερ Άρμορυ Τρίστραμ 
[194] mourning (: πένθιμος, μαυροφορεμένος) → morning
[195] Glinaduna [→ Glina (→glen: κοιλάδα)-duna (→dun: αμμόλοφος)]  Glenn of the Downs: κοιλάδα στην κομητεία Wicklow, Ιρλανδία.
[196] Lonu nulalone luna (αναγραμματισμός): μοναχική σελήνη. nulanulla: ιταλ μηδενικό, τίποτα
[197] Ourselves, oursouls aloneSinn Fein, Sinn Fein Amhain: ιρλανδ εμείς, εμείς μονάχοι μας. Το σύνθημα των Ιρλανδών αυτονομιστών
[198] salvocean [→ (salv)ocean: ωκεανός] → salvation: σωτηρία
[199] mains of me draims → man of my dreams
[200] scrips (: απόδειξη) → strip: ταινία, γδύσιμο
[201] nutsnolleges [→ nuts (κάστανα)-nolleges (→ knowledge: γνώση)] → Nuts of knowledge  
[202] Hack: πελέκημα, γραφιάς, καλαμαράς
[203] axe: τσεκούρι
[204] hook: το εβραϊκό γράμμα vau σημαίνει αγκίστρι
[205] ox: το εβραϊκό γράμμα άλεφ σημαίνει βόδι
[206] hath an an [: Hath: αρχ 3ο προς ενεστ του Have, έχει] → Anne Hathaway: η σύζυγος του Σαίξπηρ
[207] heth: το 8ο γράμμα του εβραϊκού αλφαβήτου
[208] hith enceshesitancy: διστακτικότητα
[209] Rased [: αλλαγμένος, παραποιημένος] → based: βάσει...
[210] traumscrapt [→ traum(scrapt): γερμ, όνειρο] → transcript: πρακτικά
[211] Maston, Boss [→ [Maston → Mast (κατάρτι)-on (επάνω). Boss: αφεντικό)] →Boston (Βοστόνη) , Mass(achuset): Μασαχουσέτη
[212] On his mugisstosst surface → on His majesty’s service
[213] hen the waves give up yours → Book of Common Prayer: ταφή στη θάλασσα « όταν η θάλασσα θα παραδώσει τους νεκρούς της»
[214] dunner (: αργκό, πιεστικός πιστωτής, δανειστής) → donner: γερμ βροντή
[215] kissmiss [→ kiss (φιλι)-miss (χάνω, αστοχία)] → Christmas: Χριστούγεννα
[216] Lss: Life Saving Service: υπηρεσία διάσωσης
[217] bankaloan → bank (τράπεζα)-a-loan (δάνειο)
[218] bubel (→ babel: Βαβέλ) runtoer ( round tower: στρογγυλόπυργος)
[219] sterres (→ sterro: ιταλ ανασκαφή) → ster(res): ολλανδ άστρο
[220] soleness (: μοναξιά) → Bygmester Soness (Ο Αρχιμάστορας Σόλνες), θεατρικό έργο του Ίψεν, όπου ο Σόλνες  έχει σταματήσει ν ανεβαίνει στους πύργους που χτίζει γιατί ζαλίζεται. Τελικά, πεισμένος από την νεαρή Χίλντα ανεβαίνει αλλά πέφτει και σκοτώνεται
[221] graundplotting [→ graund (ground: έδαφος, gra(u)nd: μεγάλος)-plotting: σχέδιο] → αρχιτεκτονική κάτοψη
[222] Humps (: κατήφεια) → Humpty (Dumpty)
[223] Dumps (: κατάθλιψη) → (Humpty) Dumpty
[224] sarra [→ sorra: αγγλοϊρλανδ, όχι] → Σάρα
[225] brambling  ram [→ rambling damn: αργόσχολος κερατάς, καταραμένος] → Abraham
[226] porteryark [→porter(yark): πορτιέρης] → Patriarch: Πατριάρχης
[227] limpid(y): καθαρός, διαυγής, κρυστάλλινος,
[228] marge: αρχ όριο, περιθώριο
[229] tuckt [→ tuck(t): χώνω, κρύβω] → taught: δίδαξα, έμαθα
[230] tufnut [→tuf (tough: σκληρός)-nut (καρύδι)] → tefnut: αιγυπτιακή θεά του νερού και της γονιμότητας
[231] sinfintins [→ sinn fein: ιρλανδ εμείς οι ίδιοι (σύνθημα των Ιρλανδών αυτονομιστών)] → St Fintans: ο ομώνυμος ναός στο Χουθ
[232] bailby [→ bail: προσωρινή αποφυλάκιση με χρηματική εγγύηση] → ο φάρος Bailey στο Χουθ
[233] pleasemarm [→ pleaseman: πρόσωπο που παρέχει εξυπηρετήσεις δουλικά, λακές ] → policeman: αστυφύλακας
[234]shield Martin [→ Sheilmartin: κορφή στο Χουθ] → St Martin
[235] loveleavest → loveliest: ομορφότατος.  (love)leave(st): αναχώρηση, αποχαιρετισμός
[236] Leafiest: γεμάτος φύλλα
[237] Wordherfhull [→ Worder (ομιλητής)-f(h)ull: γεμάτος και (f)hull: τσόφλι, περικάρπιο] → wonderful: θαυμάσιος
[238] Ohldhbhoy  → O(h)ld(h)b(h)oy : old boy: Παλιόφιλος, καρντάσης
[239] urbjunk → reject: απορρίπτω. (urb)junk: σκουπίδια, άχρηστα
[240] oiled of kolooney [→ oiled (λαδωμένο)of kolooney (→ Killarney: ΝΑ Ιρλανδία)→  Cologne: Κολωνία] → eau de Cologne
[241] Yesthers → Esthers οι δύο Εσθήρ του Σουίφτ Στέλλα και Βανέσα.
[242] Yhesters → (Y)hesters: εστέρες. Yhesters → Εasters: Πάσχα
[243] nasturtls (→ nasturtium: νεροκάρδαμο. (nas)turtls: χελώνες) → nostrils: ρουθούνια
[244] Houlth's nose: Β Α κορφή του Χουθ
[245] MedeurscodeignusMedeus condignus: λατιν, μα τον πιο άξιο θεό
[246] Grand owld marauder [→owld (→owl: κουκουβάγια. old: γέρος] → Grand old man: ο Γλάδστων
[247] cumhulments → cumulus: λατιν σωρός, στοίβα.
[248] tinger (→ ting: κουδούνισμα) → finger: δάχτυλο
[249] Bray → πόλη στην Κομητεία Γουίκλοου
[250] Brostal → Borstal: αναμορφωτήριο
[251] pentacosts (→ petticoats: μεσοφόρια) → pentecost: πεντηκοστή
[252] Howsomendeavour → (Howsom)endeavour: επίμονη προσπάθεια
[253] Marienne Sherry → Marianne cherie: η γαλλική δημοκρατία
[254] beardwig → beard (γένι, γενειάδα)-wig (περούκα)
[255] ClarksomeClarkson: κατασκευαστής περουκών στο Λονδίνο
[256] Pharaops [Pharao(p)s: Φαραώ] → perhaps: ίσως
[257] Aeships [→ aos-sidhe: ιρλανδ ο κόσμος των ξωτικών] → Αίγυπτος
[258] strangerous [strange(rous): παράξενος]→ dangerous: επικίνδυνος
[259] storyplacestory (ιστορία, παραμύθι)-place (μέρος)
[260] Cadmillersfolly → cead mile failte: ιρλανδ εκατό χιλιάδες καλωσορίσματα
[261] Bellevenuebienvenu: γαλλ καλώς ήρθατε, Wellcrom → Cromwell: Κρομβελ, Quid Superabit : λατιν τι θα υπερνικήσει, villities valleties → vanity of vanities: ματαιότης ματαιοτήτων, Εκκλησιαστής α’ 2
[262] Spendlove: πόρνη του Δουβλίνου
[263] θρησκευτικός όρος· τα ιερά κείμενα
[264] endurtaking (→indurate: αντέχω) → undertaking : undertake: υπόσχομαι, δεσμεύομαι
[265] pomp (: λαμπρός, μεγαλοπρεπής) → pump: τρόμπα
[266] warrent (→ warren: φωλιά κουνελιών) → torrent: χείμαρρος
[267] barsalooner [→ bar saloon(er)] → Borsalino: Ο Τζόυς φορούσε ένα τέτοιο καπέλο
[268] Conal (γιος του μεγάλου βασιλιά Νίαλ) O'DanielDaniel O'Conell: Ιρλανδός πολιτικός γνωστός ως απελευθερωτής
[269] Finglas : περιοχή του Δουβλίνου
[270] work in progress: έργο εν προόδω, ο προσωρινός τίτλος που είχε δώσει στην αγρύπνια ο Τζόυς.
[271] sing [(: τραγουδώ) → suck: βυζαίνω] thumb → Ο Φινν έκαψε το δάχτυλό του ενώ μαγείρευε τον Σολομό της γνώσης και βυζαίνοντας τον για να ανακουφιστεί πήρε τη γνώση.
[272] wise (: σοφός) → write
[273] selmon (→ salmon: Σολομός) → sermon: θρησκευτικό κήρυγμα 
[274] batt on tarf → Butt & Taff.  broin burroow → Brian Boru
[275] dim(: κροατ, σπίτι) in dym (κροατ, καπνός)
[276] Cooloosus (→ Mac Cool) → Co(o)lo(o)sus: Κολοσσός
[277] A lintil (→ little: μικρός) pea → ALP
[278] cara (λατιν αγαπημένος) weeseed → wee (μικροσκοπικός)-seed (σπόρος) cara wee(seed) → caraway: το φυτό, περσικό κύμινο
[279] Neighboulotts [→ nebulae: νέφη. boulotte: γαλλ, κάματος, δουλειά] → Neighborhoods: γείτονες
[280] newtown → new (νέος)-town (πόλη, κωμόπολη)
[281] EblanamagnaEblana (το πτολεμαϊκό όνομα του Δουβλίνου)-magna (λατιν μεγάλη)
[282] behazyheldbe(hazy)held: αορ του hold: βλέπω, θωρώ, ατενίζω. (be)hazy(held): πούσι, καταχνιά
[283] loomening [→ looming: αντικατοπτρισμός, χίμαιρα,] → loomen(ing) → lumen: λατιν φως
[284] dumblynass [→dumb(lynass): βουβός, μουγκός, χαζός] → dumblinas: λιθουαν, βρώμικος.
[285] sama: σανσκρ, ίδιος.
[286] sitta [→ citta: ιταλ πόλη] → Attis (αναγραμματισμένο): Άττης: ελληνική θεότητα της ζωής-θανάτου-αναγέννησης.. Εραστής της Κυβέλης και οδηγός του άρματός της που έσερνε ένα λιοντάρι. Οδηγήθηκε στην τρέλα από αυτήν και αυτοευνουχίσθηκε.
[287] lapped (lap: πίνω με τη γλώσσα, λάφτω) → slept: κοιμήθηκα
[288] allbeleaved [→ (all)beloved: αγαπημένος] → (allbe)leav(ed): αναχωρώ, φεύγω
[289] jiffey [→ jiff(e)y: στο λεπτό, στη στιγμή] → Liffey: ο ποταμός
[290] weddingtown [→ wedding (γάμος)-town (πόλη)] → Richard Whittington (1350–1423) Έμπορος και πολιτικός του Μεσαίωνα, το πρωτότυπο για τον πρωταγωνιστή της παντομίμας  Dick Whittington.
[291] Annamores [→ annaghmore: άγγλο-ιρλ, μεγάλος βάλτος] → Annamoe: όνομα ποταμού της Ιρλανδίας
[292] bigtiderbigtimerbig (μεγάλος)-timer (χρονομέτρης)
[293] adamant evar (: ever: πάντοτε) → Adam(ant) Eva(r): Αδάμ και Εύα
[294] Apophanypes [→ apophany(p)e(s): ελλην, αποφαίνω: αναδεικνύω, φανερώνω. epiphany: ελλην επιφάνεια: η φανέρωση, εμφάνιση] → Apocalypse: ελλην αποκάλυψη, φανέρωμα
[295] bogue (: άγγλο-ιρλ, φιλί) → bow: τόξο.  arrohs → arrows: βέλη
[296] Ludegude → Lord God
[297] tiler(s) (: κεραμιδάς) → tailor: ράφτης.  dot (tot: νιάνιαρο, κουτσούβελο) → daughter: κόρη
[298] slupperysupper(ry): δείπνο
[299] whistler(s): αυτός που σφυρίζει με τα χείλια. (;) σφυριχτής
[300] ScieoulaSc(ie)o(u)la : λατιν Σχολή, σχολείο
[301] goose → το σίδερο του ράφτη
[302] flighteningfrightening (L/R): να τρομάξει
[303] Find Me Colours → Finn Mac Cool
[304] Vikloefells → Wicklow hills: πηγές του του ποταμού Λίφυ Vik(l)o(efells): Vico
[305] Tobecontinued('s) → To-be-continued: συνεχίζεται. Ιστορία σε συνέχειες
[306] blubles (bubbles: φούσκες. bugles: τρομπέτες) → blue bells: το λουλούδι καμπανούλα) blow (: φυσάω, σκάζω) → grow: φυτρώνω.
[307] sealskerselskere: ολλανδ εραστές
[308] bark and tanBlack and Tan: παραστρατιωτική δύναμη της Βασιλικής Ιρλανδικής Αστυνομίας, από άγγλους επιστράτους για την καταστολή της επανάστασης στην Ιρλανδία (1920-1921), με στόχο τον Ιρλανδικό Δημοκρατικό Στρατό. Διαβόητοι και για τις επιθέσεις στους πολίτες. Πήραν το παρατσούκλι από τα χακί στρατιωτικά παντελόνια τους και τα σκουροπράσινα ή μπλε πουκάμισα της αστυνομίας
[309] fan me coolly Finn Mac Cool
[310] perce me rawly → Perse O’Reilly
[311] Vulking (Viking) Corsergoth [→Corser (coarser (αγριότερος)-goth (Γότθος, βάρβαρος)
[312] invision of Indelond → Invasion of Ireland: εισβολή της Ιρλανδίας
[313] Thorror (T)horror: φρίκη, τρόμος) → Thor: Θεός του πολέμου και της βροντής στην Νορβηγική μυθολογία
[314] delth (→ death: θάνατος) → Delta: το γράμμα δέλτα
[315] duvdove: περιστέρι
[316] divdid: έκανε
[317] Linn (: καταρράκτης, λίμνη στο τέλος του καταρράκτη) → Black Linn: το υψηλότερο σημείο του Χουθ. Dub linBlack pool: Μαύρη Λίμνη
[318] wisht (→ whist: άγγλο-ιρλ , σιωπή) → wished: ευχήθηκα
[319] acoolshaacushla: άγγλο-ιρλανδ, my pulse (σφυγμέ μου), γλυκόλογο
[320] sonhusbandson (γιος)-husband (σύζυγος)
[321] daughterwife → daughter (θυγατέρα)-wife (σύζυγος)
[322] Imlamaya [→ Imla (πληρότητα)-maya (σανσκρ ψευδαίσθηση, απατηλότητα του φυσικού κόσμου)] → Himalaya: Ιμαλάια όρη
[323] hindmoist [→ hind (ύστερος, κατοπινός, οπίσθιος)-moist (υγρασία) ] → hindmost: τελευταίος, έσχατος
[324] Diveltaking → deviltaking → Devil (διάβολος)-taking (παίρνοντας). Let the devil take the hindmost: ας πάρει ο διάβολος το τελευταίο, έκφραση
[325] spink: πιτσιλωτός
[326] spank: ξυλίζω στον πισινό
[327] saultering (→ sauntering: βαδίζοντας νωχελικά, σουλατσάροντας) → sauterelle: γαλλ γρύλος
[328] Sea Hag,: χαρακτήρας μάγισσα σε καρτούν που πρωτοεμφανίστηκε στο "Thimble Theater" 1929. Δημιουργία του καρτουνίστα Elzie Crisler Segar
[329] allaniuvia [all- aniu (→ anew)] → Anna Livia. pulchrabelled (→ pulchra (λατιν όμορφη)→ Plurabelle ] → Anna Livia Plurabelle
[330] Niluna [→(Ni)luna: σελήνη] → Nile: ο ποταμός Νείλος
[331] stormies [→ storm(ie)s: καταιγίδες] → stor(m)ies: ιστορίες
[332] Hang ho → hoang ho, ποταμός.
[333] AuravolesAura (ελλην αύρα)-voles (λατιν, πέταγμα, μπορείς να πετάξεις)
[334] moananoaning [→ moan(anoan)ing: βογκώντας ] → monotoning: ελλην μονότονα moananoaningmananaan MacLir: ιρλανδική θεότητα της θάλασσας
[335] seasiltsea (θάλασσα)-silt (λάσπη)
[336] saltsicksea sick: ναυτία από ταξίδι σε φουρτουνιασμένη θάλασσα
[337] therrble (→ treble: η τρίαινα του Ποσειδώνα) → terrible: τρομερός
[338] OnetwoOne two (ΣτΜ. έχει συντομευτεί σε μια λέξη. Η Άννα Λίβια τελειώνει, τελειώνει ο χρόνος της)
[339] Lff (→ Liffey, ο ποταμός) → lif: ισλανδικά, η ζωή
[340] taddy (→ tad: άυλα, πατέρας) → daddy: μπαμπάκας
[341] whitespread [→ white (άσπρος)-spread (απλώνω)]
[342] Arkangels [→ Ark (κιβωτός)-angels (άγγελοι)] → Archangels: αρχάγγελοι
[343] Bussoftlhee → Buss (αργκό φιλί)of-thee (αρχ σου, εσού)
[344] mememormee [→ mem(: εβρ, νερό)-emor (→ amor: λατιν, αγάπη)-mee ( → me: εμένα)] → remember me.